منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠٤

آنان گفتيم فرود آييد در حالى كه برخى دشمن برخى ديگر خواهيد بود و براى شما در روى زمين استقرار و بهره گيرى موقت است».

(فَتَلَقّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمات فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيمُ).[١]

« آدم كلماتى را از پروردگار خود تلقى نمود و روى آنها توبه كرد. او است توبه پذير و رحيم».

قرآندر سوره اعراف اين سرگذشت را گسترده تر بيان مى كند آنجا كه مى فرمايد:

(وَيا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَلاتَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظّالِمينَ) .[٢]

« اى آدم! تو با همسرت در بهشت سكنى گزينيد و از هر چه خواستيد بخوريد و به آن درخت نزديك نشويد كه از ستمگران مى گرديد».

(فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِىَ لَهُما ما وُرِىَ عَنْهُما مِنْ سَوْءاتِهِما وَقالَ ما نَهيكُما رَبُّكُما عَنْ هذِِه الشَّجَرَة إِلاّأَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الخالِدينَ) .[٣]

«سپس شيطان در قلوب آنان وسوسه كرد تا زشتيهاى پوشيده آنان آشكار شود و به دروغ گفت: پروردگار شما از (خوردن ميوه) اين درخت از آن جهت نهى كرده كه مبادا بخوريد تا فرشته شويد يا جاودانه در بهشت بمانيد».