يكى از بزرگترين دستاويزهاى مخالفان عصمت، سرگذشت معروف«يونس» پيغمبر نبى اللّه است كه غالباً به طور اجمال با آن آشنا هستيم، در اين مورد آياتى نازل شده است كه همگى را نقل و ترجمه مى كنيم، آنگاه به توضيح آنها مى پردازيم:

١.(فَلَوْلا كانَتْ قَرْيَةٌ امَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلاّقَوْمَ يُونُسَ لَمّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْىِ فِى الْحَياةِ الدُّنْيا وَمَتَّعْناهُمْ إِلى حين).[١]

«چرا هيچ يك از آباديها (به موقع) ايمان نياوردند تا ايمان آنها سودشان بخشد؟ مگر قوم يونس آنگاه كه ايمان آوردند و ما عذاب خوار كننده اى در زندگى دنيا از آنها برطرف كرديم و تا مدتى آنان را با نعمت (حيات) بهره مند ساختيم».

٢.(وَذَا النُّونِ إِذْذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِى الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاّانْتَ سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ).[٢]

«مصاحب ماهى(يونس) آنگاه كه خشمگين رفت وگمان كرد كه بر او تنگ نخواهيم گرفت، سپس در تاريكى ها ندا داد كه جز تو، خدايى نيست تو منزهى! من از ظالمان بودم!».

(فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذلِكَ نُنْجِى الْمُؤْمِنينَ).[٣]

«نداى او را پاسخ داديم و او را از اندوه نجات داديم اين گونه مؤمنان را (از غم) نجات مى دهيم».

[١] يونس/٩٨.
[٢] انبياء/٨٧.
[٣] انبياء/٨٨.