منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦٥

٣٠.«بر نيكوكاران راهى نيست».

٣١. («فرعون)در روز رستاخيز براى قوم خود پيشوايى مى كند و آنان را به آتش وارد مى سازد».

٣٢. «و پيش از قرآن كتاب موسى به عنوان پيشوا و رحمت فرو فرستاده شد».

٣٣. «درهر حال گفتند مترس ما به سوى قوم لوط فرستاده شديم همسر او در حالى كه ايستاده بود خنديد و به او، اسحاق و پس از آن يعقوب را مژده داديم».

٣٤.«بر ستمگران تكيه نكنيد».

٣٥.« آيا از فرمان و دستور خدا در شگفت هستى، رحمت و بركتهاى او بر شما خاندان است او ستوده و نيكوكار است».

٣٦. «پروردگارا به من حكومت دادى و تأويل خواب آموختى».

٣٧.«يوسف! از او در گذر، تو (زليخا؟) نيز از گناهى كه انجام داده اى استغفار كن، تو از خطاكاران بودى».

٣٨.«سپاس خدا را براى من در دوران پيرى اسماعيل و اسحاق را بخشيد او شنونده دعا است».

٣٩.« ما از قوم لوط و «اَصحابُ الأَيْكة» انتقام گرفتيم و مناطق مسكونى ويران شده آنان، بر سر راه آشكار است».

٤٠. «وقتى فرشتگان مأمور بودند قوم لوط را سنگباران كنند، بر ابراهيم وارد شدند، او از آنان ترسيد. گفتند: مترس! ما تو را به غلام دانا بشارت مى دهيم. گفت آيا به من مژده مى دهيد در حالى كه پيرى به من رو آورده و چگونه به من بشارت مى دهيد؟».

٤١. «هركس از مرد و زن در حالى كه مؤمن است، عمل صالحى انجام دهد اورا با زندگى پاكيزه و خوب زنده مى كنيم».

٤٢.«سپس به تو وحى كرديم كه از آيين ابراهيم پيروى كن كه از مشركان نبود».