ديگر مربوط به تن مى باشد و همگى عبارتند از:١. مضمضه، ٢. استنشاق، ٣. تراشيدن موى سر، ٤. كوتاه كردن شارب، ٥.مسواك دندان، ٦. ختنه، ٧. ازاله كردن موى عانه، ٨. ستردن موى زير بغل، ٩. گرفتن ناخن، ١٠.شستن مخرج غايط با آب.

اين تفسير از تفسير پيشين سست تر است، هرچند از ابن عباس نقل شده است با توجه به اين كه (هر نقلى صحيح و قطعى نيست); زيرا ظاهر آيه اين است كه كلماتى كه با آن ابراهيم مورد آزمايش قرار گرفت، يك سلسله دستورات شاقى بود كه حاكى از شايستگى او بر تصدى مقام امامت گرديد و دستورات دهگانه ياد شده يك رشته دستورات بسيط وساده است كه نوع افراد متدين آنها را به آسانى انجام مى دهند.

٣. مقصود سى و يا چهل دستورى است كه در قرآن در سوره هاى مختلف نازل شده است و آنها عبارتند از:

١.(اَلتّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ...)[١] (اوصاف دهگانه).

٢.(إِنَّ الْمُسْلِمينَ وَالْمُسْلِماتِ وَالْمُؤْمِنينَ وَالمُؤْمِناتِ...).[٢]

٣.(الَّذِينَ هُمْ فى صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ*وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ...) .[٣]

٤. (الَّذينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ) .[٤]

اين تفسير نيز بسان، دو تفسير پيش سست و ناتوان است زيرا: هيچ دليل و گواهى در دست نيست كه ابراهيم با اين تكاليف مورد آزمايش قرار گرفت،و در اين آيه ها نام و نشانى از ابراهيم نيست.

[١] توبه/١١٢.
[٢] احزاب/٣٥.
[٣] مؤمنون/٢ـ٩.
[٤] معارج/٢٣.