١١. (...رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكافِرينَ دَيّاراً* إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَلا يَلِدُوا إِلاّ فاجِراً كَفّاراً)(نوح/٢٦ـ٢٧)

ترجمه آيات

١. «ما لوط وخاندانش را نجات داديم مگر زن لوط كه آن زن از بازماندگان (در عذاب) بود».

٢.«نوح به پروردگار خود گفت: فرزندم از خاندان من است ووعده تو(درباره نجات خانواده ام) حق است و تو برترين حكم كنندگان هستى».

٣. «خدا گفت: اى نوح! او از اهل تو نيست او عمل غير صالح است و چيزى را كه از آن آگاهى ندارى درخواست مكن!، من تو را اندرز مى دهم تا از جاهلان نباشى».

٤. «گفت: من به تو پناه مى برم از اينكه چيزى بخواهم كه از آن آگاهى ندارم و اگر مرا نيامرزى و بر من رحم نكنى از زيانكاران خواهم بود».

٥.« به نوح گفتيم از هر جاندارى، يك زوج و همچنين خاندانت را مگر آنها كه قبلاً وعده هلاك آنان داده شده است، در كشتى حمل بنما».