شود، سرانجام قرعه به نام او در آمد، و چون به دريا انداخته شد در دل ماهى فرو رفت و در آن تاريكيها(تاريكيهاى شب و دريا و شكم ماهى) خدا را تسبيح گفت و خدا نيز او را نجات داد و به بيرون از آب افتاد، و سپس به سوى قوم خود بازگشت».[١]

اكنون كه از اجمال سرگذشت او آگاه شديم به پرسشهايى كه پيرامون آيات است، پاسخ بگوييم:

١. چرا توبه آنان پذيرفته شد؟

قرآن گواهى مى دهد كه ايمان اقوام طغيانگر در موقع نزول عذاب مفيد واقع نمى شود وعذاب الهى آنها را نابود مى سازد، در همين سوره يونس، در آيه ٩٠ ايمان فرعون را به هنگام غرق در دريا يادآور مى شود آنگاه با لحن اعتراض مى گويد:

(آلانَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدينَ).[٢]

«آيا حالا؟ در حالى كه پيش از اين، يك عمر، مخالفت ورزيده و از مفسدان بودى».

اكنون سؤال مى شود كه ايمان قوم يونس، با ايمان اقوام ديگر چه تفاوتى داشت كه ايمان قوم وى، مفيد واقع شد در حالى كه ايمان اقوام ديگر به حال آنان سودى نبخشيد و قرآن به گونه فشرده به اين دو نوع ايمان در سوره يونس اشاره مى كند و مى فرمايد:(فَلَوْلا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ...) .

[١] مجموع سرگذشت حضرت در تفاسير موجود است و تفاصيل آن را مجلسى در بحار و بحرانى در برهان و « عبد على» در نور الثقلين آورده است.
[٢] يونس/٩١.