(وَقَرْنَ فى بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلَيَّةِ الأُولى وَأَقِمْنَالصَّلاةَ وَآتينَ الزَّكاةَ وَأَطعْنَ اللّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّما يُرِيدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً) .[١]

«در خانه هاى خود بمانيد و همچون جاهليت نخستين ظاهر نشويد، نماز را به پا داريد و زكات را بپردازيد، خدا و پيامبر را اطاعت نماييد. خداوند فقط مى خواهد پليدى را از خصوص شما اهل بيت دور كند و شما را كاملاً پاك گرداند».

علماى شيعه از نخستين روز تدوين حديث و تفسير با اين آيه بر عصمت «اهل بيت» استدلال كرده و آن را يكى از دلايل عصمت اين گروه دانسته اند، حالا مقصود از (أَهْلَ الْبَيْت) چيست و آيه چگونه بر عصمت آنان دلالت دارد؟ پيرامون اين دو مطلب و همچنين ديگر مطالب مربوط به آيه به تدريج بحث مى نماييم.

پايه هاى دلالت آيه بر عصمت، اثبات امور ياد شده در زير است:

١. مقصود از «رِجس» هر نوع گناه و خلاف است، اعم از شرك و غيره و گناه كبيره و صغيره.

٢. مقصود از اراده در جمله (إِنَّما يُريدُ) اراده تكوينى است نه تشريعى يعنى خدا «ازاله رجس» را انجام مى دهد نه اين كه آن را از «اهل بيت»

[١] احزاب/٣٣.