اوّلاً: در مجموع اين آيات، از همسران پيامبر به لفظ (أَزْواجك) و (نساء النبىّ) تعبير آورده است، هرگاه مقصود از (اهل البيت) همسران و به اصطلاح ازواج پيامبر است چرا يك مرتبه از آن تعبير دست كشيد و بر لفظ «اهل بيت» تكيه كرد؟

ثانياً: لسان آيه تطهير، لسان مدح و ستايش ونويد از مقام بلند آنان است، در حالى كه لسان آيه هاى مربوط به همسران پيامبر، لسان نكوهش ومذمت است و هرگز نمى توان هر دو لسان را مربوط به يك گروه دانست.

ثالثاً: اگر مقصود خصوص همسران پيامبر است، پس چرا ضماير دگرگون شده و در دو مورد به جاى ضمير مؤنث، ضمير مذكر آورده است؟

رابعاً: مفاد آيه، عصمت و مصونيت اعضاى اهل البيت است و اين حقيقت با توجه به مطالبى كه در توضيح نظريه نخست آورديم، كاملاً روشن است، در حالى كه همسران پيامبر به اتفاق مسلمين مصون و معصوم از گناه نمى باشند.

اين دلايل چهارگانه به ضميمه روايات و احاديثى كه در اين زمينه وارد شده و اين كه پيامبر از ورود امّ سلمه به داخل كسا جلوگيرى كرد، گواه روشنى بر اين است كه زنان پيامبر در مفاد آيه، به طور خصوص داخل نمى باشند و امّا به طور عموم و در ضمن ديگران اين همان نظريه پنجم است كه بعداً از آن بحث مى كنيم.

راويان اين نظريه را بشناسيم

تخصيص مفاد آيه، به همسران پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)جز از افرادى مانند: «عكرمه»