منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٩١
طبرانى در معجم كبير، ابن جرير و ابن المنذر و ابن أبى الحاتم در تفسير خود آورده اند و گروهى به صحت اسناد حديث اعتراف كرده و از ميان صحابه پانزده نفر مانند على و حسنين، عبد اللّه بن جعفر، ابن عباس و ام سلمه و عايشه و سعد بن ابى وقاص و انس بن مالك و ابو سعيد خدرى و ابن مسعود و معقل بن يسار و واثلة بن الاسقع و عمر بن ابى سلمه و ابو الحمراء نقل كرده اند.
آيا با توجه به اين روايات باز مى توان براى آيه، مفهوم و تفسير ديگرى جست؟ شگفت از سر دبير مجله «ترجمان الحديث» لاهور پاكستان «احسان الهى ظهير» است كه خود را مترجم و سخن گوى احاديث نبوى مى داند; امّا با كمال وقاحت و بى شرمى اين همه احاديث را كه نشانگر اختصاص تطهير به اين گروه است ناديده گرفته و در كتاب «الشيعة واهل البيت» به روايت (عكرمه) خارجى اعتماد كرده و مى گويد: مقصود همسران پيامبر است و مى افزايد كه فرزندان او نيز مجازاً در آن داخل است وما در ميان نظريات ديگر، در اين باره گفتگو خواهيم كرد و به تحليل آن خواهيم پرداخت.
علماى اسلام وآيه تطهير
نقل حتى بخشى از كلمات و سخنان دانشمندان اهل تسنن پيرامون آيه، خواه در كتاب هاى تفسيرى و خواه در حديثى براى ما امكان پذير نيست تا چه رسد به همه آنها . افرادى كه بخواهند از كلمات آنان آگاه گردند. به كتاب هاى تفسير پيرامون آيات ياد شده مراجعه كنند:
١. آيه مباهله:
(...فَمَنْ حاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ...).[١]
ترمذى در صحيح خود مى نويسد: وقتى آيه ياد شده نازل گرديد: «دَعا
[١] آل عمران/٦١.