١. امام، پيشوا و الگو است و فرد غير معصوم نمى تواند اسوه و الگو باشد و به ديگر سخن بايد امت رفتار و گفتار خود را با رفتار و گفتار امام خود تطبيق كند و فرد غير پيراسته از گناه و خلاف، چگونه مى تواند براى اين كار الگو و نمونه شمرده شود؟

٢. امام يك فرد مطاع است كه بدون قيد و شرط و بدون چون و چرا اطاعت او لازم و واجب است; چنين مطاعى كه اطاعت او بدون قيد و شرط واجب باشد، جز فرد معصوم نمى تواند باشد.

٣. آيه با صراحت كامل، محروميت ظالمان را از نيل به اين منصب اعلام داشته است و در بحث قبل به صورت كامل توضيح داده شد كه درخواست ابراهيم فقط درباره يك گروه پذيرفته شده است و آن گروهى است كه در صفحه زندگى آنان هيچ گونه نقطه ضعفى وجود نداشته باشد و ديگر گروه ها هر چند در حال تصدى طاهر و تائب باشند، مشمول نفى الهى مى باشند.

و با اين بحث گسترده دو مطلب كاملاً روشن گرديد:

١. «امام» در قرآن كيست؟

٢. دلالت آيه بر «لزوم وجود عصمت در امام».