منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤٣

مى انداختند، خليفه پيامبر دانسته و بر همگى به عنوان «امير المؤمنين» سلام مى كردند وحكم و رأى ايشان را نافذ مى دانستند.

امروز برخى از كشورهاى به اصطلاح اسلامى كه رنگ و قيافه حكومت اسلامى خود را حفظ كرده، خطيب در نماز جمعه زمامداران خود را به عنوان «امير المسلمين» ويا «امير المؤمنين» دعا مى كند ولو مصدر صدها خلاف و بزه فردى و اجتماعى باشد، و بر لزوم پيروى از چنين فردى با آيه زير استدلال مى كند:

(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولى الأَمْرِمِنْكُمْ...) .[١]

«اى اهل ايمان! از خدا و پيامبر و صاحبان فرمانِ از شما اطاعت كنيد».

ما فكر مى كنيم كه جمله هاى پيشين كه از اساتيد علم كلامِ اين گروه نقل كرديم، در نشان دادن واقعيت اين مكتب كافى باشد، ولى براى جلب اطمينان خوانندگان به حقيقت گفتار خود، چند فراز ديگر از عقيده نويسندگان آنان را نقل مى كنيم:

اسفراينى شافعى يكى از علل تحقق امامت را قهر و غلبه و به اصطلاح كودتاى سفيد ويا سرخ امام مى داند و مى گويد:

«بالقهر و الاستيلا ولو كان فاسقاً أو جاهلاً».[٢]

«با قدرت و تسلط، هر چند فردمسلط، فاسق وجاهل به احكام وحدود اسلام باشد امامت تحقق مى پذيرد».

مؤلف «الوقاية في فقه الحنفية» مسأله اى را طرح كرده كه نمايى روشن از