منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٢٢
٣.(وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلينَ * إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ* فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضينَ* فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُليمٌ * فَلَوْلا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحينَ* لَلَبِثَ فى بَطْنِهِ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ* فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ وَهُوَ سَقيمٌ*وَأَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطين * وَأَرْسَلْناهُ إِلى مائَةِ أَلْف أَوْ يَزيدُونَ* فَامَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلى حين).[١]
«يونس از رسولان بود، آنگاه كه به سوى كشتى پر از سرنشين فرار كرد، با آنها قرعه زد، (قرعه به نام او اصابت كرد) ومغلوب گرديد، او را ماهى بزرگى بلعيد، در حالى كه مستحق سرزنش بود، اگر او (در شكم ماهى) خدا را تسبيح نمى گفت، در شكم او تا روز رستاخيز درنگ مى كرد،( او را نجات داديم) و به سرزمين خالى از گياهى افكنديم، در حالى كه بيمار بود، براى او بوته كدويى رويانيديم و او را به سوى صد هزار نفر و بلكه بيشتر اعزام كرديم، آنها ايمان آوردند، و ما هم از زندگى بهره مندشان ساختيم».
٤.(فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْنادى وَهُوَ مَكْظُومٌ*لَوْلا أَنْ تَدارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالعَراءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ* فَاجْتَبيهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصّالِحينَ) .[٢]
«بر تقدير پروردگارت صابر باش! و بسان يونس مباش، آنگاه كه خدا را ندا كرد در حالى كه سخت غمگين بود، اگر رحمتى از خداوند او را درك نكرده بود، به بيابان پرت مى شد در حالى كه سرزنش شده بود خدا او را برگزيد و از صالحانش قرار داد».
اينها مجموع آياتى است كه پيرامون رسالت و سرگذشت عجيب حضرت يونس وارد شده است وبا ملاحظه آنها مى توان به كليه پرسشهاى موجود در
[١] صافات/١٣٩ـ ١٤٨.
[٢] قلم/٤٨ـ٥٠.