١٥.(فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْنادى وَهُوَ مَكْظُومٌ*لَوْلا أَنْ تَدارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالعَراءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ* فَاجْتَبيهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصّالِحينَ) (قلم/٤٨ـ٥٠)

١٦.(فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْنادى وَهُوَ مَكْظُومٌ) (قلم/٤٨)

ترجمه آيات

١.«براى (بيدارى) آنان بلاهايى مانند طوفان، ملخ و آفت هاى گياهى و قورباغه و خون كه هر يك به تنهايى آيتى (بلا) بودند، فرستاديم ولى كبر ورزيدند و گروه گناهكارى بودند».

٢.«هنگامى كه عذاب بر آنها مسلط گرديد، گفتند: اى موسى! از خدايت بخواه، به عهدى كه با تو كرده وفا كند، اگر اين بلاها را برطرف سازد ما ايمان مى آوريم و بنى اسرائيل را آزاد مى سازيم».

٣. «وقتى عذاب را از آنان به مدت معينى برطرف كرديم، ناگهان پيمان شكنى كردند».

٤.«اگر مردم شهر و ديار همه ايمان آورده، و پرهيزكار مى شدند، همانا ما، درهاى بركات آسمان و زمين را به رويشان مى گشوديم».

٥. «چرا هيچ يك از آباديها (به موقع) ايمان نياوردند تا ايمان آنها سودشان بخشد؟ مگر قوم يونس آنگاه كه ايمان آوردند و ما عذاب خوار كننده اى در زندگى دنيا از آنها برطرف كرديم و تا مدتى آنان را با نعمت (حيات) بهره مند ساختيم».