سياق حادثه ايجاب مى كند كه بگوييم يوسف براى باز كردن درب به سوى آن دويد، وبانوى عزيز براى جلوگيرى از باز كردن و خروج، به سوى در شتافت در اين كشمكش، كه يكى خواهان باز كردن و خروج و فرار و ديگرى خواهان مسدود ماندن درب و ماندن ديگرى در اتاق بود، پيراهن يوسف شكافت، ولى سرانجام مجاهد پرتوان، توانست با همه فشارى كه ديد در را باز كند و بيرون برود....

با توجه به اين اصل تفسير«برهان رب» به «باز شدن در به اراده غيبى» نا استوار خواهد بود.