منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٣٩

مى دارد و ناگفته روشن است كه يك چنين پرسشها كه مايه جهالت است، با عصمت مطلقه پيامبران سازگار نيست.

ج. جمله هاى (وَإِلاّ تَغْفِرْ لى وَتَرْحَمْنى) حاكى از لغزش اوست كه از خداوند طلب آمرزش مى نمايد و طلب آمرزش با عصمت سازگار نمى باشد.

پاسخ از استدلال نخست

درباره اينكه نوح سخنى بر خلاف واقع گفته است يا نه؟ دو پاسخ مى توان گفت هر چند پاسخ نخست از نظر اتقان و استوارى به پايه اتقان پاسخ دوم نمى رسد. اينك هر دو پاسخ:

پاسخ نخست

خداوند قبلاً به نوح وعده داده بود كه همه خانواده او را (جز كسانى كه قبلاً هلاك آنان قطعى اعلام شده بود) نجات خواهد داد، چنانكه مى فرمايد:

(...قُلْنَا احْمِلْ فِيها مِنْ كُلّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلاّمَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَولُ...) .[١]

« به نوح گفتيم از هر جاندارى، يك زوج و همچنين خاندانت را مگر آنها كه قبلاً وعده هلاك آنان داده شده است، در كشتى حمل بنما».[٢]

نوح از جمله (وَأَهْلَكَ) يك معنى وسيع فهميد و آن اينكه خداوند كليّه اعضاى خاندان او را خواه مؤمن باشند و خواه كافر، نجات خواهد داد، جز همسرش كه وعده هلاك او قبلاً داده شده بود.