منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٣٧
٦. «درباره كسانى كه از طريق شرك ورزى ستم كرده اند از من چيزى مخواه; زيرا همه شان غرق خواهند شد».
٧.« فرزندم با ما سوار كشتى شو و با گروه كافر مباش!».
٨. «و اگر تو را گامهاى ثبات و استوارى نمى بخشيديم، نزديك بود كه كمى به آنان تكيه كنى».
٩. «خداوند شما را پند مى دهد كه مبادا مجدداً به چنين كارى باز گرديد».
١٠. «ما او و خاندان او را از غم بزرگ نجات داديم».
١١. «خداوندا! بر روى زمين احدى از كافران را زنده مگذار; زيرا اگر آنان را زنده بگذارى بندگان تو را گمراه مى كنند و جز كافر وگنهكار كسى را پرورش نمى دهند».
تفسير آيات
طرفداران عصمت پيامبران و مخالفان آنان، هر كدام با گروهى از آيات بر مدعاى خود استدلال كرده اند; ما قبلاً با آيات وارده درباره حضرت آدم به گونه اى آشنا شديم و ثابت شد آياتى كه مخالفان عصمت آن را دليل بر مدعاى خود پنداشته اند، دستاويزى بيش نيست و آيات ياد شده بر مدعاى آنان كوچك ترين گواهى نمى دهد.
نه تنها حضرت آدم از بد گمانى مخالفان عصمت مصون نمانده اند، بلكه اين بدگمانى به زندگى شيخ الأنبياء حضرت نوح نيز كشيده شده و با آياتى بر عدم پيراستگى او از خلاف، استدلال كرده اند كه هم اكنون از نظر شريف خوانندگان مى گذرد:
(وَنادى نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْنى مِنْ أَهْلِى وَإِنَّ وَعْدَكَ الحَقُّ