(خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْس واحِدَة ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها وَأَنْزَلَ لَكُمْ مِنَالأَنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواج يَخْلُقُكمْ فِى بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَْلق فى ظُلُمات ثَلاث...) .[١]

«شماها را از يك نفس آفريده و همسرش را نيز از جنس او قرار داده است و از چهار پايان به سود شما هشت صنف آفريد، شماها را در شكم مادرانتان در دل سه تاريكى (شكم، رحم و بچه دان) با تحولات گوناگون و پى در پى آفريد».

مقصود از (نَفْس واحِدَة ) و (زوْجَها) پدر و مادر هر فرد است نه آدم ابو البشر و همسر اوحوا، به گواه جمله: (يَخْلُقُكمْ فِى بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ ) « شما ها را در شكم مادرانتان در لابلاى سه تاريكى آفرينشهاى نوى بخشد»، اين جمله حاكى است كه هدف آيه تبيين آفرينش انسان ها است و اينكه چگونه خدا هر فردى را از پدر و مادرى پديد مى آورد و در ميان سه زندان تو در تو ، مقفل و بسته، به او آفرينشهاى نو و تازه اى مى بخشد.

و اين جمله با نوعى بودن (نَفْس واحِدَة ) تناسب بيشترى دارد، تا واحد شخصى به نام آدم.

اكنون وقت آن رسيده است قراينى را كه گواهى مى دهند كه مقصود واحد نوعى است نه شخصى در اين جا مطرح كنيم:

گواه هايى بر واحد نوعى

الف. اين آيه در سوره اعراف وارد شده، اين سوره متكفل بيان رشته ميثاقها و پيمانهايى است كه از انسان گرفته شده ولى متأسفانه بسيارى از آنها،

[١] زمر/٦.