منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٦

و باز مى فرمايد:

(...فَبِعِزَّتِكَ لأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعينَ * إِلاّعِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصينَ) .[١]

«سوگند به عزت تو، همگان را گمراه مى كنم جز بندگان مخلص را».

اكنون سؤال مى شود كه با وجود تصريح قرآن ، چگونه شيطان به آدم كه از مخلصان وپيامبران بود راه يافت؟

از اين پرسش مى توان به چند صورت پاسخ گفت:

الف. بندگان مخصوص و مخلص خدا ، افرادى هستند كه خداوند آنان را برگزيده است و اگر پيامبران جزو آنان به شمار مى روند به خاطر اين است كه خدا آنها را برگزيده است و قرآن به اين حقيقت كه پيامبران بندگان برگزيده خدا هستند، تصريح مى كند و مى فرمايد:

(...وَاجْتَبَيْناهُمْ وَهَدَيْناهُمْ إِلى صِراط مُسْتَقيم) .[٢] «آنها را برگزيديم و همگان را به راه راست هدايت كرديم».[٣] اين از يك طرف.

از طرف ديگر ، روزى كه آدم دچار لغزش شد، هرگز در آن روز به مقام «اجتباء» و «برگزيدگى» نرسيده و به اصطلاح برگزيده نشده بود، بلكه آنگاه كه با آموزش كلماتى توبه كرد، خدا او را برگزيد چنانكه مى فرمايد:

(...وَعَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى* ثُمَّ اجْتَبيهُ رَبُّهُ فَتابَ عَلَيْهِ وَهَدى).[٤]

« آدم با خداى خود مخالفت كرد و راه سعادت را گم كرد، سپس خدا او را برگزيد و به سوى او با رحمت بازگشت و هدايت نمود».