منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٥

«گناه» نيست، آنجا كه انسان به سخن ناصح مشفق گوش فرا ندهد و دچار مشقت و زحمت در زندگى گردد نيز «لغزش» صدق مى كند، لغزش در زندگى منحصر به مخالفت با اوامر مولوى نيست، بلكه آنجا كه دستور بزرگتر را كه جنبه ارشادى و عنوان پند و اندرز دارد، گوش ندهد و با ضررهايى روبرو گردد، نيز لفظ لغزش صدق مى كند.

٣. شيطان و وسوسه در قلب آدم(عليه السلام)

خدا در قرآن درباره آدم و حوا مى فرمايد:

(فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ...).[١]

«شيطان آدم وحوا را وسوسه كرد».

و در باره خصوص آدم مى فرمايد:

(فَوَسْوَسَ إِلَيهِ الشَّيْطانُ...) .[٢]

«ولى شيطان او را وسوسه كرد».

هر دو آيه حاكى است كه وسوسه شيطان در آدم مؤثر افتاد، در حالى كه قرآن در موارد ديگر مى فرمايد: شيطان بر «مخلصان و خاصان از بندگان خدا (كه پيامبران از آن گروهند) راه ندارد» آنجا كه مى فرمايد:

(إِنَّ عِبادى لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ إِلاّمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الغاوِينَ) .[٣]

«تو بر بندگان مخصوص من راه ندارى مگر آن گروه از گمراهان كه از تو پيروى كنند».