منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠٧

(فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطانُ قالَ يا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْك لا يَبْلى) .[١]

«شيطان او را وسوسه كرد و گفت: اى آدم! آيا مى خواهى تو را به درخت عمر جاودان و ملك فنا ناپذير راهنمايى كنم؟».

(فَأَكَلا مِنْها فَبَدَتْ لَهُما سَوْءاتُهُما وَطَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَعَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى) .[٢]

«سرانجام هر دو از ميوه آن درخت خورده و قسمت ناخوشايندِ اندام آنها آشكار گرديد و با برگهاى درختان بهشت، بدن خود را پوشانيدند و آدم نافرمانى كرد و به بيراهه رفت».

(ثُمَّ اجْتَبيهُ رَبُّهُ فَتابَ عَلَيْهِ وَهَدى).[٣]

« آنگاه خدا او را برگزيد و توبه او را پذيرفت و هدايت كرد».

با توجه به مجموع آياتى كه در اين سوره هاى سه گانه پيرامون موضوع مخالفت آدم با نهى الهى وارد شده است، پرسشهايى به شرح ياد شده در زيرمطرح مى گردد و قائلان به عصمت پيامبران بايد به گونه اى به آنها پاسخ بگويند:

١. نهى الهى در جمله (وَلا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ)در سوره هاى بقره و اعراف از كدام يك از اقسام نهى است. مولوى يا ارشادى؟

٢. مقصود از (فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ) در سوره بقره و معادل آن (فَدَلّيهُما بِغُرُور) در سوره اعراف چه مى باشد؟