فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٦١ - د - سعيد بن عبدالله معروف به قطب راوندى (م 573)

پيامبران هركز هدف مادی نداشته اند [١]

اين نظريه ضمن تأييد تثورى دولت در دولت كه در آثار پيشينيان راوندى نيز ديده مى شد، نكته

برجستهاى را در بر دارد كه آن استناد به عمل پيامبرى است كه قرآن بارها از او ياد كرده است.

بى شك تاشى به روية حضرت يوسف (ع) چيزى بيش از يك جواز را دلالت دارد ومبين نوعى وجوب

ونيز كذراز حالت دولت در دولت به دولت واقتدار مستقل سياسى است جنانكه در مورد يوسف (ع) اتفاق افتاد.

[٢] . راوندى در مبحث امر به معروف و نهى از منكر كتاب فقه القرآن ضمن اشاره به مباحث سنتى اين بحث سياسى، شيوة تنفيذ اين فريضه را در دو موارد فكرى و عملى متفاوت دائسته واعمال روشهاى اجبارى وخشونت آميز را تنها در موارد منكرات عملى يذيرفته است.

وى در مورد منكرات فكرى مائند مذاهب و آراء نادرست معتقدات كه امر به معروف و نهى از منكر در

اینكونه موارد جزبا ارائه دليل، برهان و دعوت مناسب جایز نيست.

او تصريح مىكند روشهاى خشونت آميز مانند استفاده از زور تنهايى و مواردى جايز است كه كسى

جرمى را عملاً مرتكب شده باشد ويا بر عليه دولت امام (ع) بشورد.٢

[٣] . راوندی به پيروى از نظريات شيخ طوسى ومعاصران خود در شرايط نماز جمعه مى نويسد:

«نماز جمعه يس از تكميل شرايط آن جز در زمان حضور سلطان عادل يا كسى كه توسط وى منصوب

شده واجب نمیكردد»٣ و در ثماز عيدين نيز شرايط مشابه نماز جمعه را متذكر شده است [٤] وى در

وجوب جهاد (ابتدايى) نيز حضور امام (ع) را شرط دائسته [٥] واشاره اى به عصر غيبت نموده است و

بغات راهم شورشيانى مى دائد كه بر عليه امام (ع) شوريده باشند . [٦]

[١]. همان، ج ١٣، ص ١٨١.

[٢]. همان، ص ١٣٠.

[٣]. فقه القرآن، ج ١، ص ١٣٣.

[٤]. همان، ص ٥ ،(١٦٠)

[٥] . همان، ص ٣٣٥ وص ٣٥٨

[٦]. همان، ص ٣٢٣.