فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٥ - ه - انديشۀ تعطيل

د - سازماندهى در درون نظام جور

سازماندهى چنين نهاد انقلابى در درون نظام حاكم، ضرورتى است كه خواست خدا بوده و بنابر روايتى كه صدوق از امام رضا (ع) نقل مى‌كند موجب خشنودى خداى متعال مى‌باشد.

بى‌شك مفهوم فقهى اين روايت افزون بر مفاد كلامى آن كه در جهت معرفت خدا و صفات آمده آن است كه هر فرد به نوبه خود به‌طور فردى، گروهى و اجتماعى بايد اين رويه، راه و كار خدايى را به انجام رساند.

چنين وظيفه‌اى مى‌تواند مبين راه مبارزه با طاغوتها و حكام جائر و نظامهاى ستم‌پيشه‌اى باشد كه امكان براندازى آنها وجود ندارد.

تصور اينكه هر فرد شيعى با چنين بينش انقلابى بتواند خود را بدون چنين دولت در دولتى برساند تا همكارى و همسويى فراگيرى توسط همه آحاد شيعه در اين مسير شكل گيرد نمى‌تواند چيزى جز زمينه‌سازى يك انقلاب بزرگ تلقى گردد.

ه‌ - انديشه تعطيل

برخلاف تصور حاميان انديشه تعطيل كه در زمان غيبت فعاليت سياسى را متوقف و عمل نظام‌سازى سياسى را تعطيل شده مى‌پندارند، چنين افراد و گروههاى شكل گرفته در درون نظام حاكم، از اولياى خدا بوده و در زمره برجسته‌ترين بندگان صالح خدا محسوب مى‌شوند.

اعطاى لقب «اولياء الله» در روايت امام هشتم (ع) بنابر نقل صدوق در المقنع فى‌الفقه به كسانى كه با وجود تحريم نظام حاكم در درون آن به محبت و دستگيرى اولياى خدا مى‌پردازند مى‌تواند منزلت و جايگاه مجاهدان در راه خدا را تداعى نمايد.

جاذبه اين واژه و امتياز بزرگ الهى يعنى در زمره اولياى خدا قرار گرفتن خود مى‌تواند به‌عنوان يك انگيزه مؤثر در بسيج نيروها به سمت عملى كه موجب كسب چنين افتخارى مى‌گردد به شمار آيد.