فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٥٤ - 2 متمركز نمودن همه اجتماعات

آيند [١] آگاه كردن ملت و بيدار نمودن مردم و تفهيم عملكرد ظالمانه حاكم به همه گروههاى جامعه منطقى‌ترين شيوه بسيج توده‌هاست.

«وظيفه ما اين است كه از حالا براى پايه‌ريزى يك دولت حقه اسلامى كوشش كنيم، تبليغ كنيم، تعليمات بدهيم، همفكر بسازيم، يك موج تبليغاتى و فكر به وجود آوريم تا يك جريان اجتماعى پديد آيد و كم‌كم توده‌ها آگاه، وظيفه‌شناس و ديندار در نهضت اسلامى متشكل شده، قيام كنند و حكومت اسلامى تشكيل دهند» [٢]

امام (ره) معتقد بود اين گام بايد از حوزه‌هاى علمى آغاز گردد و مخاطبهاى نخستين آنها بايد دانشگاهيان باشند كه از رشد سياسى بيشترى برخوردارند. آنها زمينه‌هاى بيشترى براى قبول انديشه سياسى اسلام دارند و به مفاسد رژيم حاكم و توطئه‌هاى حاميان خارجى بيشتر واقفند و در صورت گرايش فكرى به اسلام و حكومت اسلامى، مؤثرترين گروه در توسعه بينش سياسى ضد رژيم و گرايش به انديشه سياسى اسلامى مى‌باشند. و از سوى ديگر، اين قشر بيش از همه اقشار جامعه در معرض تهاجم دشمن قرار دارند.

همچنين اين گام بلند و استوار بايد توأم با صبر و انتظار باشد [٣] نه سكوت و رضا، فرصتهاى استثنايى در شرايط خاص به صبر و انتظار امكان آن مى‌دهد كه حركتها را شتاب بخشيده و به ثمر نهايى كه در گامهاى بعدى آشكار مى‌گردد برساند. همان صبر و انتظارى كه همواره گلوى خلفاى اموى و عباسى را مى‌فشرد و آنها را به واكنشهاى جنون‌آميز وادار مى‌نمود. [٤]

٢. متمركز نمودن همه اجتماعات

[١] . همان، ص ١١٥.

[٢] . همان، ص ١١٦.

[٣] . رك: همان، ص ١٣٢-١٣٠.

[٤] . رك: عيون اخبارالرضا، ج ١، ص ٨٨ و بحارالانوار، ج ٤٨، ص ١٢٩ و وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ١٢٧ و من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٥.