جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٨٦ - شماره ٤٦ تربیت فرزند

شرح كوتاه: تربِیت در اصطلاح به معناِی شناخت استعدادهاِی درونِی کودک و سپس پرورش و به ظهور رسانِیدن آنها در همه ابعاد جسمِی و روحِی و اخلاقِی است.[١]

والدِین باِید نسبت به امور تـربـيـتـى فرزند خود آشناِیِی کامل داشته باشند و در اِین جهت از مطالعه کتاب‌هاِی تربِیتِی و مشاوره با افراد صاحب‌نظر کوتاهِی نورزند چرا که نسبت به تربِیت صحِیح فرزند خود مسؤلند. باِید ارتباطشان را با فرزند خود بهبود بخشند و در اِین جهت از الگوهاِی بِی‌نقص پِیشواِیان دِین بهره بجوِیند.

همانطور كه فرماندار نسبت به هدايت و خوشبختى و آسايش مردم تحت حكومت خود مسؤل است و باِید اسباب هرگونه سعادت، خوشبختى، راحتى و پِیشرفت آنان را فراهم سازد، والدِین هم نسبت به تربِیت فرزند و تامِین نِیازهاِی جسمِی و روحِی و شکوفا‌کردن استعدادهاِی فرزندان مسئولند. نِیازهاِی جسمِی مثل: خوراک، تغذِیه، پوشاک... نِیازهاِی روحِی مثل: نِیاز به امنِیّت، محبّت، آرامش، شادِی، تفرِیح. آزادِی در حد متعارف، احترام... رسول اکرم صلِّی الله علِیه و آله فرمود: (كُلُّكُمْ رَاع وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ) [٢]کسانِی که سرپرستِی جماعتى را به عهده دارند، نسبت به آنان مسؤلند.»

فهرست داستان‌هاِی تربِیت فرزند

[١] اخلاق و تربِیت اسلامِی، محمد حسن، رحِیمِیان، ص ۶.

[٢] مرآة العقول في شرح أخبار آل‌الرسول، ج‌٨، ص: ٣٤٩‌.