جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٧٣ - ٢٥ شايد در گردش روزگار ما نيازمند او شویم!

٢٤. تواضع، هم در مقابل خدا و هم در مقابل مؤمنان

موسِی‌بن‌جعفر علِیه السلام نماز شب خود را به نماز صبح وصل مِی‌کرد سپس تا طلوع آفتاب مشغول تعقِیبات نماز مِی‌شد. آنگاه پِیشانِی به سجده مِی‌گذاشت، گاه تا مدت زِیادِی سر از سجده برنمِی‌داشت همواره چنِین دعا مِی‌نمود: (اللّهمَّ إنِّی أسألُكَ الرّاحَهَ عِندَ المَوتِ وَ العَفوَ عِندَ الحِسابِ) ِیکِی از دعاِیش اِین بود (عظُمَ الذَّنبُ مِن عَبدِكَ فَليَحسُنِ العَفوُ مِن عِندِكَ) گناه از بنده‌ات بزرگ است پس عفو تو نِیکو است. چنان از ترس خدا مِی‌گرِیست که محاسنش از اشک تر مِی‌شد. در عِین حال شب‌ها با زنبِیل‌هاِی محتوِی آرد و خرما، مخفِیانه از فقراِی مدِینه دستگِیرِی مِی‌کرد.[١]

٢٥. شايد در گردش روزگار ما نيازمند او شوِیم!

روزِی امام كاظم علِیه السلام بر مرد سياه‌پوستِی گذر كرد و به او سلام كرد و مدّتِی طولانى با او گفتگو كرد. آنگاه فرمود: اگر حاجتى براى تو پيش آمد آن را برآورده مى‌كنم. در اين هنگام شخصى گفت: يابن‌رسول‌اللّه! شما با آن منزلتى كه داريد با چنين شخصى مِی‌نشينِید و از حوايج او سؤال مى‌كنِید؟حضرت فرمود: او نِیز بنده‌اى از بندگان خداست كه به حكم قرآن برادر ماست، در زمين خدا حركت مى‌كند و با او از يك پدر هستيم که حضرت آدم علِیه السلام باشد و يك دين داريم كه اسلام باشد. شايد در گردش روزگار ما نيازمند او شوِیم و پس از اين كه بر او باليديم او ما را در برابر خود متواضع ببيند.

Q نکته: امِیرمؤمنان علِی علِیه السلام فرمود: کسِی که در حضور دِیگران خود را مذمت کرده و بگوِید من عمل چندانِی ندارم و گنهکارم... با اِین کار در واقع تظاهر به تواضع کرده و خود را مدح نموده است. (ذَمُّ الرجلِ نفسَه في‌العلانيه مَدحٌ لها في السرّ) [٢]

[١] بحار الأنوار، مجلسِی، محمد باقر، ط دار الاحِیاء التراث، ج ٤٨ ص: ١٠٠.

[٢] وافي، ج٢٦، ص: ٢٨٢. عيون الأخبار، ص: ٣٨٨، نهج البلاغة، ابن أبي الحديد، ج ٢٠، ص: ٣٣٦.