جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٥٥ - ١٠ تذكر به جا و به موقع

مغرور نباش و هداِیت را توفِیقِی از جانب خداوند بدان» خدا تو را هدايت فرموده و اسباب آن را فراهم نموده است. پس خدا را به خاطر نعمت‌هايش شاكر باش، باِید معاشرتت با مردم به خوبِی باشد.

Q نکته: توجّه به‌اِین که هر آنچه دارِیم اعم از نعمت‌هاِی مادِی و معنوِی مثل ثروت و مقام و علم و تقوِی... همگِی لطف و توفِیق و نعمت خدادادِی است و از خود چِیزِی ندارِیم، چنِین تفکرِی مانع تکبّر و خودبِینِی مِی‌شود. پِیامبران الهِی همه داشته‌ها و نداشته‌ها و توفِیقات خود را از جانب خدا و لطف و عناِیت خدا مِی‌دانستند. ِیوسف پِیغمبر علِیه السلام تقوِی و پاکِی خود را از لطف و توفِیق الهِی دانست و فرمود: (وَ مَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَه بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي)[١] بلکه همه داشته‌هاِی خود و خانواده‌اش را از لطف و توفِیق الهِی دانست: (قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا)[٢] (رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَ عَلَّمْتَنِي مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ)[٣]

١٠. تذكر به جا و به موقع

روزى مگسِی پِیوسته بر صورت منصور دوانقِی خلِیفه ستمگر عباسى مِی‌نشست و برمِی‌خواست. آنقدر به لب و چشم و بينى او نشست و برخاست كه عرصه را بر وى تنگ كرد و منصور را سخت ناراحت کرد. به خدمتگزاران خود گفت: ببينيد در اتاق انتظار كيست؟ گفتند: مقاتل‌بن‌سليمان است. وِی از محدثين و مفسرين بزرگ آن زمان بود.

منصور دستور داد بيايد. به محض اين كه مقاتل وارد تالار مخصوص شد، منصور به او گفت: آيا مِی‌دانى خداوند همِین مگس را براى چه آفريده است؟ او فورا جواب داد: بلى! براى اين كه ستمگران متكبر را خوار نمايد. منصور از شنيدن اين جواب سكوت كرد و سخن مقاتل در او به شدّت اثر داشت.[٤]

[١] سوره ِیوسف، آِیه ٥٣.

[٢] سوره ِیوسف، آِیه ٩٠.

[٣] سوره ِیوسف، آِیه ١٠١.

[٤] حيوة الحيوان، ج ١ ص: ٢٥٥.