شماره ٥٣: تقوى و پرهِیزکارِی

· قال الله الحکِیم: (تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَ اتَّقُونِ يَا اوّلي الْأَلْبَابِ) [١]بهترين توشه آخرت، تقوى است پس اى صاحبان عقل، تقوِی پِیشه کنِید.

· امِیرمومنان على علِیه السلام:(لَا يَقِلُّ عَمَلٌ مَعَ تَقْوَى وَ كَيْفَ يَقِلُّ مَا يُتَقَبَّلُ) [٢]هيچ عملى همراه با تقوى اندك نِیست. چطور اندک باشد در حالِی که پذِیرفته شده است.

در اِین شماره انتظار مِی‌رود که پاسخ سؤالات ذِیل واضح شده باشد:

· تقوِی چِیست؟

· اِین کلام «عمل كم همراه تقوِی، بهتر از عمل بسيار بدون تقواست» به چه معناست؟

· عوامل تحصِیل تقوِی چِیست؟ توضِیح دهِید.

· چرا در قرآن به اصحاب کهف اطلاق جوانمرد شده با اِین که آنان جوان نبودند.

· فرق بِین ورع و تقوِی چِیست؟

· حالات چهارگانه روح انسان را بِیان نموده و توضِیح دهِید.

شرح كوتاه: «تقوِی» در لغت از ماده «وَقِی ِیقِی، وقاِیه» به معناِی حفظ‌کردن و پرهِیز نمودن است[٣] و در اصطلاح، حالت و ملکه نفسانِی است که انسان بواسطه آن، خود را از نافرمانِی خدا باز مِی‌دارد. اگر کسِی چند روزِی خود را در خانه حبس کند تا گناهِی از او سر نزند و مراقبت کند که تمام وظائف خود را انجام دهد، به چنِین متّقِی نمِی‌گوِیند.

[١] سوره بقره، آِیه ١٩٧.

[٢] الكافي، طبع دار الکتب الاسلامية، ج‌٢، ص: ٧٥‌.

[٣] راغب اصفهانى، مفردات فِی غرِیب القرآن، ج۱،ص: ۸۸۱.