جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٨٩ - ٣٢ با تدبیر از هیچ چیز همه چیز بسازید

اوقات فراغت خود را به سكوت و تفكّر در امور جهان و معرفت خداوند مى‌گذراند. براى گذراندن امور زندگى خود به حرفه خياطى مشغول بود. لقمان از خنده بى‌مورد و استهزاء ديگران پرهيز مى‌كرد. هيچگاه در تصمِیمات خود تسليم خشم و هواى نفس نشد. از كاميابى در دنيا مغرور نشد چنانکه از ناكامى آن اندوهگين نگشت. از اِیشان حکمت‌هاِی ‌کم ‌نظِیرِی در کتب اخلاقِی به ِیادگار مانده است[١] امام حسن عسکرِی علِیه السلام فرمود: (لَيْسَتِ الْعِبادَه كَثْرَه الصّيامِ وَ الصَّلاه وَ إنَّمَا الْعِبادَه كَثْرَه التَّفَكُّرِ في أمْرِ اللّهِ)[٢] عبادت در نماز و روزه زياد نيست، بلكه عبادت تفكّر در امر خداوند است.

توضِیح حدِیث: تفکر در امر خدا ِیعنِی تفکر عمِیق در خلقت خدا، شگفتِی‌هاِی آفرِینش: صفات و اسماء الهِی، حکمت تکالِیفِی که بر بندگان مقرر نموده است... وقتِی نگاه انسان عارفانه باشد، عبادتش هم عاشقانه و ارزشمند خواهد شد.

امام حسِین علِیه السلام در دعاِی عرفه به خدا عرض مِی‌کند: خداِیا از تفکر در اختلاف آثار و تغِیِیرات و احوال آفرِینش، دانستم که خواسته تو از من اِین است که خود را در هر چِیز به من بنماِیانِی و بشناسانِی تا آنچه را مِی‌نگرم لطف و فضل و نعمت و قدرت و حکمت و اوصاف دِیگر تو را به وضوح در آن ببِینم. (اِلهِی عَلِمْتُ بِاخْتِلافِ الاّْثارِ وَ تَنقُّلاتِ الاْطْوارِ اَنَّ مُرادَکَ مِنِّی اَنْ تَتَعَرَّفَ اِلَِیَّ فِی کُلِّ شَِیْء حَتِّی لا اَجْهَلَکَ فِی شَِیْء)[٣]

٣٢. با تدبِیر از هِیچ چِیز همه چِیز بسازِید

پدرِی به فرزند خود گفت: دوست دارم با دخترِی به انتخاب من ازدواج کنِی. پسر گفت: ولِی من دوست دارم همسرم را خودم انتخاب کنم. پدر گفت: اگر دختر مورد نظر من، دختر بِیل‌گِیتس آن فرد معروف و سرشناس و ثروتمند باشد باز هم مخالف هستِی؟ پسر گفت: اگر اِینطور است قبول است!!! پدر به نزد بِیل‌گِیتس رفت و گفت: براِی دخترت شوهرِی سراغ دارم بِیل‌گِیتس گفت: براِی ازدواج دخترم قدرِی زود است. پدر گفت: اگر آن جوان قائم مقام مدِیر عامل بانک جهانِی باشد باز هم مخالفِی؟!

[١] قصه‌هاى قرآنى تاريخ انبياء، ص: ٣٤١.

[٢] مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‌١١، ص: ١٨٤‌.

[٣] مفاتيح الجنان، قمي، شيخ عباس، ص: ٣٥٦.