سوره نحل در تمجِید از او نازل گردِید. (مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِنْ ذَكَر أَوْ أُنْثَى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاه طَيِّبَه...) [١] هر کس از مرد و زن کار نِیکِی به شرط اِیمان به خدا به جا آورد ما به او زندگِی پاکِی عطا نموده و اجرِی بسِیار بهتر از عمل نِیکش به او عطا خواهِیم نمود. [٢]

١٥. تدبيرِی براِی خلاصِی از قسم

مردى نزد امِیرمؤمنان علِیه السلام آمد و گفت: مقدارى خرما جلويم بود. ناگهان همسرم بدون اجازه آنها را برداشت تا بخورد. من به شدت از اِین کار او ناراحت شدم و از روِی عصبانِیت سوگند ياد كردم كه هر‌ِیک از خرماهاِیِی که برداشته‌اِی چه بخورِی چه نخورِی، تو را طلاق مِی‌دهم. امام به وى فرمود: براِی اِین که از قسم خود رهاِیِی ِیابِی و کفاره بر گردت نباشد به همسرت بگو: نصف هر خرما را بخورد و نصف دِیگرش را نخورد، در اين صورت تو از سوگندت خلاص يافته‌اى.[٣]

١٦. تدبيرِی براِی خروج کودک از ناودان

كودكِی شش ماهه‌اى از پشت بام اندك اندك خارج شد و به داخل ناودان رفت به طورِی که دسترسِی به او مشکل شد.مادر کودک از ديدن اين صحنه سخت مضطرب شد. هر کار كرد فرزندش را از داخل ناودان بِیرون بکشد نتوانست و هر لحظه احتمال سقوط فرزند وجود داشت، نردبان آوردند ولى آن هم نتيجه‌اى نداشت زيرا ناودان بلند بود و با ديوار فاصله زيادى داشت. مادر گريه و زارى مِی‌کرد و بچه هم با گرِیه مادر مشغول گريه و زارِی شد.

در اِین هنگام امام علِی علِیه السلام سر رسِید و لحظه‌اى به‌صورت كودك خيره شد. كودك زمزمه‌اى كرد. ولِی كسى معناى آن را نفهمِید. امام على فرمود: كودك هم سن و سال او را بياوريد، چون آوردند به دستور حضرت كودك را در نزدِیک طفل بردند و با ِیکدِیگر قدرِی حرف زدند. اِین امر باعث شد که خود طفل از ناودان خارج شود و به پشت بام برگردد. بدِین وسِیله طفل نجات پِیدا کرد و مردم از تدبِیر حضرت شادمان شدند. [٤]

[١] سوره نحل، آِیه، ٩٥،

[٢] نمونه بينات در شأن نزول آيات، محمد باقر محقق، ص: ٤٨٥.

[٣] ارشاد، مفيد، ص: ١١٨.

[٤] فضايل، ابن شاذان، ص: ٥٩.