جبرئيل بر آن حضرت نازل شد و اين آيه را نازل كرد: (أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکِی)[١] ِیعنِی خدا اسباب خنده و گرِیه را فراهم مِی‌کند. تفرِیح همراه با خنده و نِیز بندگِی همراه با گريه، هر دو لازم است. پيامبر برگشت و نزد جمعيت آمد و فرمود: چهل گام بيشتر برنداشتم كه جبرئيل نزد من آمد و گفت: به آنها بگو: خداوند مِی‌خنداند و مِی‌گرياند.[٢]

Q نکته: برخِی گمان کرده‌اند که چون باور به قِیامت دارند، هرگز نباِید بخندند و تفرِیح کنند، خنده و تفرِیح مربوط به انسان‌هاِی غافل است. باِید همِیشه عبوس و گوشه‌گِیر باشند و رابطه خود را با مردم قطع کنند و لباس پشمِی بپوشند. چنِین کسانِی در استفاده از نعمت‌هاِی حلال دنِیا بر خود و خانواده خود سخت مِی‌گِیرند در حالِی که در اسلام دستور به مِیانه‌روِی در کارها داده شده و بلکه توصِیه به استفاده از نعمت‌هاِی حلال شده است. منافاتِی ندارد که انسان معتقد به خدا و قِیامت باشد و اهل طاعت و بندگِی و خدمت به مردم باشد و در عِین حال از نعمت‌هاِی حلال دنِیا هم بهره‌مند شود. تفرِیح کند، به گردش برود و در اجتماع باشد و با عموم مردم خصوصا افراد صالح معاشرت نِیکو داشته باشد.

٥. تيراندازى رسول‌الله صلِّی الله علِیه و آله

اسلام نشاط و تحرّك را براى همه افراد جامعه به ويژه جوانان مى‌خواهد تا روح سستى و خمودى بر جامعه مستولى نشود. اولياى گرامى اسلام، علاوه بر تشويق مردم، خود نِیز در مسابقات شركت كرده و پيروزى‌هاى درخشانى به دست مِی‌آوردند تا جايى كه در بعضى مواقع مهارتشان باعث تعجب بينندگان مِی‌شد.

روزِی رسول اكرم صلِّی الله علِیه و آله بر مردمى از انصار كه مشغول تيراندازى بودند، گذر كرد و داوطلب شد كه در مسابقه آنها شركت كند. حضرت فرمود: من با فلان گروه همكارى مِی‌كنم. دسته مقابل، از تيراندازى دست كشيده و گفتند: گروهى كه رسول اكرم در آن تيراندازى كند، هرگز مغلوب نخواهد شد. براى آنكه مسابقه تعطيل نشود، آن حضرت فرمود: من با هر دو گروه همكارى مِی‌كنم مثلا دو تِیر از اِین گروه و دو تِیر از گروه دِیگر مِی‌اندازم تا بعد مجموع تِیرهاِی هدف خورده محاسبه شود و برنده معلوم گردد. مسابقه شروع شد و پِیامبر با هر دو دسته تيراندازى كرد.[٣]

[١] سوره نجم، آِیه ٤٣.

[٢] درّ المنثور، ج ٦ ص: ١٣٠.

[٣] مستدرك الوسائل، ج ٢، ص: ٥١٧.