امام سجّاد علِیه السلام به ِیکِی از اصحاب خود فرمود: گرامِی‌ترِین مردم كسى است كه بيشترين خير را به هم‌نوعان خود برساند. اگر چه خيرى از آنان به او نرسيده باشد و در عِین حال خود را از مردم بى‌نياز بداند و چشم‌داشتى از كسى نداشته باشد. بعد از آن گرامِی‌ترِین مردم كسى است كه نسبت به اموال مردم عفِیف و بِی‌رغبت باشد هرچند نيازمند باشد. زيرا أهل دنيا به اموال خود عشق مِی‌ورزند و هر كس مزاحم معشوقه آنان نشود در نزد آنان محترم است و هر كس رغبتِی در اموال آنان نداشته باشد و به آنان احسان کند در نزد آنان عزيزترِین و گرامِی‌ترِین فرد است.[١]

٨. فلسفه حرمت همکارِی با ظالمِین

در رواِیات هر نوع همکارِی با ظالمِین، به شدّت نهِی شده است حتِی به اندازه رِیختن لِیقه در دوات ِیا دادن قلم به دست ظالم مگر در حال اضطرار که حرمتِی ندارد. انسان به هِیچ عنوان در هِیچ کارِی ولو اندک نباِید به ظالمِین کمک رساند.

روزِی امام کاظم علِیه السلام در مقام اعتراض به ِیکِی از کارگزاران بنِی‌امِیه فرمود: اگر شما در دِیوان اِینها حضور پِیدا نمِی‌کردِید و به آنها کمک نمِی‌کردِید، آنها قدرت نداشتند که بر ما و مسلمانان مسلط شوند و اِینقدر ظلم کنند. اگر در حکومت جور و ستم کسانِی نبودند که آنان را ِیارِی کنند آنها قدرت پِیدا نمِی‌کردند که مساجد را خراب کنند و دست به قتل انبِیاء بزنند و حق را فرو گذاشته و باطل را احِیاء کنند و به اِین شدت تعدِی به حقوق مسلمانان کرده و احکام دِین الهِی را تغِیِیر دهند... [٢]همکارِی با ظالمِین و کسب درآمد بدِین وسِیله حرام است.[٣]

[١] (أَنَّ اكرم النَّاسِ عَلَى النَّاسِ مَنْ كَانَ خَيْرُهُ فَائِضاً عَلَيْهِمْ وَ كَانَ عَنْهُمْ مُسْتَغْنِياً مُتَعَفِّفاً)

بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، مجلسي، محمد باقر، ج٨٩، ص: ٢٤٣.

[٢] وسائل الشيعة، ج‌١٧، ص: ١٧٥‌.

[٣] «اما وجه الحرام من الولاِیه فولاِیة والِی الجائر و ولاِیة ولاته و العمل لهم و الکسب لهم بجهة ولاِیة معهم، حرام محرم معذّب فاعل ذلک علِی قلِیل من فعله او کثِیر، لان کل شِیء من المعونة لهم معصِیة کبِیره من الکبائر و