مشغول آسِیاب‌کردن گندم هستند، حضرت پرسِید: کدامِیک از شما خسته است؟ امِیرمؤمنان پاسخ داد: اِی پِیامبر! فاطمه خسته است. حضرت به او فرمود: دخترم! برخِیز. او برخاست و پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله به جاِی او به آسِیاب‌کردن مشغول شد. [١]

٦. همکارِی زوجِین در کارهاِی شاِیسته موجب برکت در زندگِی

در بنِی‌اسرائِیل مرد و زن نِیکوکارِی با هم زندگِی مِی‌کردند. مرد نِیکوکار شبِی در خواب دِید، کسِی به او مِی‌گوِید: خداِی متعال عمر تو را فلان مقدار تعِیِین نموده است. نِیمِی از آن در ناز و نعمت و نِیم دِیگر آن در سختِی خواهد گذشت. اکنون بسته به مِیل توست که کدام را اول و کدام را آخر قرار دهِی.

مرد نِیکوکار گفت: من شرِیک زندگِی دارم باِید با او مشورت کنم. چون صبح شد به همسرش گفت: شب گذشته در خواب به من گفتند: نِیمِی از عمر تو در وسعت و نعمت و نِیم دِیگر آن در سختِی و تنگدستِی خواهد گذشت. اکنون به نظر تو کدام را مقدم بدارم؟ زن گفت: همان ناز و نعمت را در نِیمه اول عمر انتخاب کن. مرد پذِیرفت و بدِین ترتِیب نصف اول عمرش را براِی وسعت روزِی انتخاب کرد.

به دنبال آن، دنِیا از هر طرف بر او روِی آورد ولِی هرگاه نعمتِی بر او مِی‌رسِید همسرش مِی‌گفت: از اِین اموال به خوِیشان و نِیازمندان و همساِیگان کمک کن.

بدِین‌گونه هرگاه نعمتِی به او مِی‌رسِید با همکارِی و همراهِی همسرش از نِیازمندان دستگِیرِی مِی‌نمود و به آنان ِیارِی مِی‌رساند و شکر نعمت را به جا مِی‌آورد تا اِین که نصف اول عمر او در وسعت و نعمت به پاِیان رسِید و چون نصف دوم فرا رسِید در خواب به او گفتند: خداوند متعال به خاطر قدردانِی از اعمال و رفتار نِیک تو که در اِین مدّت انجام دادِی، همه عمر تو را در ناز و نعمت قرار داد و تا پاِیان عمر در آساِیش و نعمت زندگِیت را سپرِی خواهِی کرد.[٢]

[١] بحارالانوار، مجلسِی، محمد باقر، ط دار الاحِیاء التراث، ج ٤٣، ص: ٥٠.

[٢] بحار الأنوار، مجلسِی، محمد باقر، ط دار الاحِیاء التراث، ج ١٤، ص: ٤٩٢.