روزِی مردِی به نام نوف بكائى به ديدار امِیرمؤمنان على علِیه السلام رفت و پس از احوالپرسى به ايشان عرض کرد: من را پند و اندرزِی دهِید. حضرت به او فرمود: اى نوف! به هم‌نوعان و دوستان خود محبّت كن، تا آنان نيز به تو محبّت کنند. نوف به آن حضرت گفت: سرورم! بر نصايح خود بيفزاِیِید. حضرت فرمود: به همگان نيكى كن تا نِیکِی ببينى. نوف گفت: باز هم پندى بيفزاِیِید تا بيشتر بهرمند گردم؟

حضرت فرمود: از مذمّت و بدگوِیِی ديگران دورى كن تا گرفتار دوزخ نشوِی. سپس فرمود: اى نوف! هر كس دشمن من و دشمن امام بعد از من باشد، اگر بگويد: حلال زاده‌ام دروغ گفته است. هر كس زنا و فحشاء را دوست بدارد و بگويد: حلال زاده‌ام، باز هم دروغ گفته است. كسى كه نسبت به گناه بى‌باك و بِی‌اهمّيت باشد، اگر ادّعاى ايمان و خداشناسى كند، او هم دروغ گفته است.

اى نوف! ديدار خويشان خود را قطع نكن تا خداوند بر عمرت بيفزايد. خوش‌اخلاق و نيك‌خوى باش، تا خداوند در قِیامت حسابت را سبك گرداند. اگر مِی‌خواهى در روز قيامت همنشين من باشى، هيچ گاه پشتيبان ستمگران نباش و بدان كه هر كس در گفتار و عمل ما را دوست بدارد، روز قيامت با ما محشور خواهد شد، چه اين كه در روز قيامت، خداوند هر كسى را با دوست مورد علاقه‌اش محشور نمايد. اى نوف! مبادا خود را در ظاهر بياراِیى و در باطن با معصيت خدا با او مبارزه كنى. اگر چنِین کنِی روز قيامت شرمسار و رسوا خواهى شد. اى نوف! به آنچه گفتم عمل کن كه موجب سعادت و خير در دنيا و آخرت تو خواهد شد.

اى نوف! خداوند روزى را براى حساب‌رسِی اعمال قرار داده و همگان در آن روز در پيشگاه عدل‌الهِی حاضر شده و براِی كوچكترين اعمال خود پاسخگو خواهند بود.

اِی نوف! اگر از ترس خدا گريه كنى، فرداِی قِیامت در پيشگاه او شادمان خواهِی بود. هر دانه اشكى كه از ترس خدا به جهت توبه از گناهان خود برِیزِی درياِیِی از آتش را خاموش مِی‌كند. محبوبترِین مردم در پِیشگاه الهِی کسِی كه از ترس الهِی اشك بريزد و در راه خدا با دِیگران دوستِی کند. و در راه خدا خشمگِین شود. [١]

[١] مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‌٥، ص: ٢١٠. امالِی شِیخ صدوق مجلس ص: ٢٠٩ الِی ٢١٠.