جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٧٤ - ٢ بشارت گنهکاران و هشدار صالحان

فرشتگان گفتند: ما به سوى قوم مجرم لوط كه دعوت پِیامبر خدا را نپذيرفتند آمده‌اِیم تا عذاب دردناك و شكنجه سختى بر آنان نازل کنِیم. اين عقوبت به خاطر جناياتى است که مرتكب شده‌اند. در اِین هنگام ابراهيم اندوهناک شد و درباره قوم وساطت کرد تا شاِید بلا را به تأخير بِیندازد و مهلت بيشترى بگِیرد تا دست از گناهان خود بشويند و توبه کنند. شايد ابراهيم مى‌ترسيد كه حضرت لوط نيز در عذاب گرفتار گردد، زيرا لوط مردى صالح بود و از رفتار قوم خود ابراز بيزارِی مِی‌نمود.

فرشتگان خدا چون اِین نگرانِی را در ابراهيم دِیدند به او گفتند: آسوده خاطر باش و به خاطر مردمى كه به گناهان اصرار مى‌ورزند، به درگاه خدا وساطت نكن كه ايشان غرق در گناهان شده و هرگز توبه‌پذير نيستند. نگران نباش لوط به عذاب الهِی گرفتار نمى‌شود و به همراه بستگانش به استثناء همسر او، همگِی نجات خواهند يافت.

نکته‌ها:

ü تارِیخ دائم در حال تکرار است. سنّت‌هاِی الهِی نسبت به گذشتگان در امت‌هاِی بعد هم جارِی است. لذا خداوند اِین داستان را ماِیه عبرت همگان قرار داده است. (تَرَكْنا فِيها آيَه لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ)

ü از داستان فوق استفاده مِی‌شود که كيفر مجرمان، تنها در آخرت نيست، گاهِی در همِین دنِیا هم جارِی مِی‌شود و ايمان به خدا كليد نجات از مهلکات است.

ü در جامعه فاسد اگر چه بستر فساد فراهم است ولِی انسان مجبور به فساد نِیست و قدرت انتخاب دارد و مى‌تواند در منطقه فاسد هم خانواده سالم و پاکِی داشته باشد مثل خانواده لوط که همه صالح بودند به استثناء همسرش.

ü تنها كسانى از چنِین حوادثِی عبرت مى‌گيرند كه از عذاب و حسابرسِی قيامت، خائف باشند. (آيَه لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ)

٢. بشارت گنهکاران و هشدار صالحان

خداوند به حضرت داوود علِیه السلام وحِی نمود که گنهكاران را مژده بده و درستكاران را بترسان. (بَشِّرِ الْمُذْنِبِينَ وَ أَنْذِرِ الصِّدِّيقِينَ) حضرت داوود از اِین کلام الهِی تعجب کرد و عرض كرد: چگونه گناهكاران را مژده بدهم و درستكاران را بترسانم؟! خداوند فرمود: به گناهكاران مژده