رهاورد خرد، ترجمه تحف العقول
(١)
فهرست مطالب
١ ص
(٢)
مقدمه مترجم
٥ ص
(٣)
سخنى نغز
٧ ص
(٤)
ره آوردهاى خرد چيست؟
٧ ص
(٥)
شرح حال مؤلف
١٣ ص
(٦)
مؤلف و ستايشهايى كه از او كردهاند
١٣ ص
(٧)
گفتههاى دانشمندان پيرامون مؤلف و تأليفش
١٤ ص
(٨)
منابع تصحيح و پابرگ نگارى
١٥ ص
(٩)
پيشگفتار مؤلف
١٦ ص
(١٠)
آنچه از پيامبر
٢٠ ص
(١١)
سفارش آن حضرت به امير مؤمنان
٢٠ ص
(١٢)
سفارش كوتاهى ديگر به امير مؤمنان
٢٣ ص
(١٣)
سفارشى ديگر از آن حضرت
٢٦ ص
(١٤)
پارهاى از سخنان حكمت بار و گفتار پيامبر
٢٧ ص
(١٥)
سفارش آن حضرت
٣٥ ص
(١٦)
از سخنان پيامبر
٣٦ ص
(١٧)
ياد كرد آن حضرت
٣٧ ص
(١٨)
يك اندرز
٣٨ ص
(١٩)
سخنرانى پيامبر
٣٩ ص
(٢٠)
معانى والا در سخنانى كوتاه از پيامبر
٤٢ ص
(٢١)
سخنرانى على
٦٦ ص
(٢٢)
نامه آن حضرت به پسرش امام حسن
٧٤ ص
(٢٣)
سفارش آن حضرت به پسر خود حسين
٩٠ ص
(٢٤)
سخنرانى آن حضرت
٩٣ ص
(٢٥)
آموزشهاى امام
١٠١ ص
(٢٦)
منشور على
١٢٦ ص
(٢٧)
سخنرانى امام
١٤٤ ص
(٢٨)
از سخنان حكمتآميز آن حضرت صلوات الله عليه و نويد و بيم و اندرز او
١٤٨ ص
(٢٩)
اندرزگويى امام
١٥١ ص
(٣٠)
توصيف او(على)
١٥٣ ص
(٣١)
سخنرانى امام(على)
١٥٦ ص
(٣٢)
از سخنان آن حضرت
١٦٢ ص
(٣٣)
خلاصه سفارش امام
١٦٤ ص
(٣٤)
سفارش امام
١٦٩ ص
(٣٥)
از سخنان امام
١٧٤ ص
(٣٦)
سخنرانى آن حضرت
١٧٧ ص
(٣٧)
از سخنان امام
١٧٩ ص
(٣٨)
وصف كردن دنيا براى پرهيزگاران از سوى آن حضرت
١٨٠ ص
(٣٩)
ياد كردن ايمان و ارواح و اختلاف آنها از سوى آن حضرت
١٨٢ ص
(٤٠)
سفارش آن حضرت
١٨٦ ص
(٤١)
توصيف آن حضرت
١٨٧ ص
(٤٢)
سخن امام
١٩١ ص
(٤٣)
وصيت آن حضرت هنگام وفات خويش به پسرش امام حسن
١٩٢ ص
(٤٤)
برتر شمردن(امام
١٩٤ ص
(٤٥)
كوتهسخنانى كه از على
١٩٥ ص
(٤٦)
آنچه از دخترزاده پاك گهر پيامبر
٢٢٣ ص
(٤٧)
از سخنان حكمتبار آن حضرت
٢٢٥ ص
(٤٨)
پاسخ آن حضرت به پرسشهايى كه از او شده و در ضمن خبرى به تفصيل آمده
٢٢٦ ص
(٤٩)
سخن آن حضرت
٢٢٩ ص
(٥٠)
يك اندرز
٢٣٠ ص
(٥١)
سخنرانى امام
٢٣١ ص
(٥٢)
كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت
٢٣٢ ص
(٥٣)
(حضرتش
٢٣٤ ص
(٥٤)
از سخنان اوست
٢٣٧ ص
(٥٥)
يك اندرز
٢٤٠ ص
(٥٦)
نامه آن حضرت
٢٤١ ص
(٥٧)
پاسخ آن حضرت
٢٤٢ ص
(٥٨)
گونههاى جهاد
٢٤٣ ص
(٥٩)
يكتاپرستى
٢٤٥ ص
(٦٠)
كوتهسخنانى از امام حسين
٢٤٦ ص
(٦١)
آنچه از امام زين العابدين على بن حسين
٢٥٠ ص
(٦٢)
اندرز آن حضرت
٢٥٠ ص
(٦٣)
اندرز و زهد و حكمت
٢٥٤ ص
(٦٤)
رساله آن حضرت
٢٥٧ ص
(٦٥)
سپس حقوق اعمال(عبادى)
٢٦١ ص
(٦٦)
سپس حقوق پيشوايان
٢٦٢ ص
(٦٧)
سپس حقوق رعيت
٢٦٤ ص
(٦٨)
و اما حق خويشاوندى
٢٦٦ ص
(٦٩)
از سخنان امام(سجاد)
٢٧٧ ص
(٧٠)
نامه امام(سجاد)
٢٨٠ ص
(٧١)
كوتهسخنان امام(زين العابدين)
٢٨٣ ص
(٧٢)
آنچه از امام(باقر) ابى جعفر بن على
٢٩٠ ص
(٧٣)
سفارش امام
٢٩٠ ص
(٧٤)
سخنى ديگر از امام
٢٩٣ ص
(٧٥)
سخن(امام)
٢٩٤ ص
(٧٦)
يك اندرز
٢٩٧ ص
(٧٧)
كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت
٢٩٩ ص
(٧٨)
آنچه از امام صادق جعفر بن محمد
٣٠٨ ص
(٧٩)
سفارش امام
٣٠٨ ص
(٨٠)
سفارش امام
٣١٥ ص
(٨١)
نامه آن حضرت
٣٢١ ص
(٨٢)
از سخنان حضرتش
٣٢٣ ص
(٨٣)
گفتار امام
٣٣١ ص
(٨٤)
شرح ايمان
٣٣٦ ص
(٨٥)
شرح اسلام
٣٣٦ ص
(٨٦)
شرح خروج از ايمان
٣٣٧ ص
(٨٧)
پاسخ آن حضرت
٣٣٨ ص
(٨٨)
تفسير معنى كارمنديها يا تصدى مشاغل حكومت
٣٣٨ ص
(٨٩)
اما تفسير بازرگانيها
٣٣٩ ص
(٩٠)
اما تفسير مزدوريها
٣٤٠ ص
(٩١)
اما شرح صنعتها
٣٤١ ص
(٩٢)
راههاى خرج كردن اموال و انفاق آنها
٣٤٢ ص
(٩٣)
آنچه خوردنش بر انسان حلال است
٣٤٣ ص
(٩٤)
اما آنچه از گوشت جانوران كه خوردنش حلال است
٣٤٣ ص
(٩٥)
اما آنچه از تخم(پرندگان) خوردنش حلال است
٣٤٤ ص
(٩٦)
آنچه از شكار دريا خوردنش حلال است
٣٤٤ ص
(٩٧)
آنچه از نوشابهها كه رواست
٣٤٤ ص
(٩٨)
آنچه از پوشاك كه رواست
٣٤٤ ص
(٩٩)
اما نكاحهاى حلال
٣٤٤ ص
(١٠٠)
اما مالكيتها و خدمات حلال
٣٤٥ ص
(١٠١)
نامه آن حضرت
٣٤٥ ص
(١٠٢)
برهان آورى امام
٣٥٤ ص
(١٠٣)
سخن امام
٣٦٠ ص
(١٠٤)
از سخنان حكمتبار آن حضرت
٣٦٢ ص
(١٠٥)
كوتهسخنان امام(صادق)
٣٦٣ ص
(١٠٦)
آنچه از(حضرت) ابى الحسن موسى بن جعفر
٣٨٩ ص
(١٠٧)
سفارش امام
٣٨٩ ص
(١٠٨)
سپاهيان خرد و بيخردى
٤٠٧ ص
(١٠٩)
از سخنان حكمتبار آن امام
٤١٠ ص
(١١٠)
از گفتار آن حضرت
٤١١ ص
(١١١)
كوتهسخنانى از آن حضرت
٤١٦ ص
(١١٢)
آنچه از امام على بن موسى الرضا
٤٢٤ ص
(١١٣)
پاسخ امام
٤٢٤ ص
(١١٤)
از گفتار آن حضرت
٤٣٣ ص
(١١٥)
از سخنان آن حضرت
٤٣٥ ص
(١١٦)
توصيف آن حضرت
٤٤٩ ص
(١١٧)
كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت
٤٥٦ ص
(١١٨)
مسألهاى شگفت
٤٦٩ ص
(١١٩)
كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت
٤٧٠ ص
(١٢٠)
آنچه از امام ابى الحسن على بن محمد
٤٧٣ ص
(١٢١)
رساله امام هادى
٤٧٣ ص
(١٢٢)
تفسير تندرستى
٤٨٧ ص
(١٢٣)
گشوده بودن راه
٤٨٩ ص
(١٢٤)
مهلت
٤٩٠ ص
(١٢٥)
توشه
٤٩٠ ص
(١٢٦)
انگيزه
٤٩١ ص
(١٢٧)
پاسخهاى امام نقى(هادى)
٤٩٤ ص
(١٢٨)
از آن حضرت
٥٠١ ص
(١٢٩)
از امام پاك گهر رهنما، ابى محمد حسن بن على(عسكرى)
٥٠٥ ص
(١٣٠)
نامه امام
٥٠٥ ص
(١٣١)
كوتهسخنانى كه از آن حضرت
٥٠٨ ص
(١٣٢)
مناجات موسى بن عمران
٥١٢ ص
(١٣٣)
مناجات عيسى بن مريم
٥١٩ ص
(١٣٤)
اندرزهاى مسيح
٥٢٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص

رهاورد خرد، ترجمه تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٤٨ - از سخنان آن حضرت

آرى، مقصود از «ذكر» پيامبر خداست و ما «اهل» و خاندان او هستيم. و اين در كتاب خدا روشن است به فرموده او در سوره طلاق: فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ «ذِكْراً» رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِ اللَّهِ مُبَيِّناتٍ‌- پس اى خردمندان از خداوند پروا كنيد به راستى كه خداوند به سوى شما ذكر (پند آموزى) فرستاده است پيامبرى كه آيات روشنگر الهى را بر شما مى‌خواند[١]» پس «ذكر» پيامبر خداست و ما «اهل» و خاندانش. اين هم نهمين مورد.

١٠. امّا دهم، گفته خداى عزّ و جلّ است در آيه تحريم: حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وَ بَناتُكُمْ وَ أَخَواتُكُمْ‌ ... الى آخرها- حرام است بر شما (نكاح) مادرانتان و دخترانتان و خواهرانتان ... تا پايان آيه»[٢] (١) به من بگوييد آيا اگر پيامبر خدا ٦ زنده باشد مى‌تواند دختر من يا دختر پسر من يا هر كه از نسل من زاده شود براى خود به زنى گيرد؟ گفتند: نه. (امام) ٧ فرمود: به من بگوييد آيا مى‌تواند دختر يكى از شما را به زنى گيرد؟، گفتند: آرى، راوى گويد، (امام) ٧ فرمود: پس اين خود بيانى است بر آنكه ما «آل» (و خاندان) او هستيم و شما از خاندان او نيستيد و اگر از خاندان او بوديد همان گونه كه نكاح با دختران من بر او حرام است همسرى با دختران شما نيز بر او حرام مى‌بود، زيرا ما از «آل» او هستيم و شما از امّت او هستيد، پس تفاوت «آل» و «امّت» اين است كه «آل» (و خاندان) از اوست ولى امّت، از آنجا كه «آل» (و از دوده و تبار) او نباشد، از او نيست. اين هم دهمين (مورد).

(٢) ١١. امّا يازدهم: گفته اوست (جلّ شأنه) در سوره المؤمن كه از زبان مردى حكايت فرمايد: وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمانَهُ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَ قَدْ جاءَكُمْ بِالْبَيِّناتِ مِنْ رَبِّكُمْ‌ ... الآية- و مردى مؤمن از آل فرعون كه ايمانش را نهان مى‌داشت گفت: آيا مى‌خواهيد مردى را بكشيد به خاطر اينكه مى‌گويد پروردگار من خداوند است؟ و براى شما معجزاتى از سوى پروردگارتان آورده است؟ .. تا پايان آيه»[٣]. او پسر دايى فرعون بود و (خداوند) او را از لحاظ نسبتش‌[٤] به فرعون نسبت داده و به لحاظ آيينش نسبت نداده است. و همچنين، چون از تبار پيامبر خدا ٦ هستيم از لحاظ آنكه زاده اوييم با او خصوصيّت و ويژگى داريم و از لحاظ دينش با ديگر مردم در عموميّت هستيم‌[٥]. پس اين تفاوت ميان «آل» و «امّت»


[١] الطلاق، ١٠ و ١١.

[٢] النساء، ٢٣

[٣] المؤمن، ٢٨

[٤] با توجّه به اينكه نسبت دايى‌زادگى نسبت مادرى است و اين مورد نيز چون نسبت عيسى ٧ به مريم عليهما السّلام و چون نسبت امامان عليهم السّلام از طريق فاطمه عليهما السّلام به پيامبر اكرم ٦ تواند بود.- م.

[٥] به عبارت ديگر: وقتى گويند« آل و خاندان رسول» فقط شامل ما مى‌شود ولى وقتى گويند« الناس- مردم» شامل همه مردم و از جمله ما مى‌شود.- م.