رهاورد خرد، ترجمه تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١١ - ره آوردهاى خرد چيست؟
فضيلت در قرن چهارم، شيخ بزرگوار ما، ابو محمد حسن بن على بن حسين بن شعبه حرّانى قرار دارد وى به هشيارى به گردآورى پرداخت و از انگيزه دانش خويش بهره جست و نيك از عهده برآمد و رهآوردى از فضل بسيار و ادب پربار خود ترتيب داد و كتاب خود را برآورد كه مراد آرزوجوى و مطلوب گوينده و مقصود جوينده و هدف پند آموز اندرزگوى و سيرآبكننده متكلّم خير انديش است.
شگفت نيست كه كتاب وى از همان روز تأليف تا روزگار كنونى ما همواره از شمار والاترين نشريّات دانش و كردار بوده و دانشمندان بر جسته همّت بر آن گماشته و در فرهنگ نامهها و سرگذشت نامهها[١] با عبارتها و وصفهاى زيبا آن را توصيف كرده و مورد اعتماد و اعتبار صاحبنظران خوانده و از شهرت و فوايد بسيار آن سخن گفته و مؤلّف آن را به دانش و فقه و فضل و استادى و گرانقدرى و وجاهت گفتار و شكوه و اعتماد ستودهاند كه بايد بر اين همه، حسن انتخاب و بهگزينى او را كه نشانه خردمندى و دليل قدسيّت و نشان مهارت و كارشناسى او در حديث است افزود.
اين گرامى كتاب كه به «كتابخانه عمومى امام امير المؤمنين ٧» هديه شده به وسيله پست به دست ما رسيد و به راستى گرامىترين هديه و گرانبهاترين رهآوردى است كه دانشمند برجسته و خلف صالح خجسته، ميرزا على اكبر غفارى رازى كه خدايش بر خرسندى خويش توفيق عنايت كناد، به شيوهاى علمى براى مزيد فايده عامه خوانندگان ويراسته و ارمغانى نيكو به كتابخانهها داده است كه موجب مزيد سپاس و تقدير است.
اين چاپ بر چاپهاى پيشين بدين امتياز رجحان دارد كه سرشار از شرحهاى ارزشمندى است حاوى فوايد بسيار و استنباط احاديث از منابع استوار و توضيح لغات دشوار و بيان مواردى كه جوينده به درك گوهر معنى و دقايق و باريك انديشيهاى آن نياز دارد، و نيز شرح حال اشخاصى كه خواننده بر آنها واقف مىشود.
ما از هديهكننده نيكوكار به خاطر اين ره آورد گرانبها و ويرايش و نشر اين كتاب ارزشمند بدين صورت درخشان و جلوه دلربا و توجّه فراوانى كه در تصحيح و پيرايش و ويرايش آن به كار برده سپاسگزاريم.
خدايش از جانب ما و امت مسلمان پاداش نكوكاران مرحمت فرمايد. درود ما بر او و بر آن جمعيّت گرامى، و رحمة الله و بركاته.
مدير كتابخانه عبد الحسين احمد الامينى ١٣٧٦ ه. ق
[١] رك: امل الآمل، شيخ حرّ عاملى؛ رياض العلماء ج ١؛ ديباچه بحار، الفرقة الناجية؛ قطيفى، روضات الجنات ص ١٧٧؛ الفوائد الرضوية ج ١ ص ١٠٩؛ الذريعة ج ٣ ص ٤٠٠.