شما با ديگر امّتها رقابت دارم، (١) فرزندانتان را از شير زن بدكاره و ديوانه باز داريد زيرا شير واگير است. (٢) از خوردن پرنده‌اى كه سنگدان و انگشتك و چينه‌دان و «كابرة»[١] ندارد بپرهيزيد. (٣) از خوردن گوشت درندگانى كه دندان نيش و پرندگانى كه چنگال‌[٢] دارند بپرهيزيد. (٤) سپرز را نخوريد چه آن از خونى تباه برآيد. (٥) سياه نپوشيد كه جامه فرعون است. (٦) از غده‌هاى گوشت پرهيز كنيد كه رگ خوره را بجنباند. (٧) در دين قياس نكنيد كه دين به قياس در نيايد و مردمى آيند كه در دين قياس كنند و (در حقيقت) دشمنان دين باشند، نخستين كس كه قياس كرد ابليس بود.[٣] (٨) كفش نرم زبانه‌دار[٤] نپوشيد كه كفش فرعون است و نخستين كسى كه كفش نرم زبانه‌دار پوشيد همو بود. (٩) با ميخواران مخالفت كنيد. (١٠) خرما بخوريد كه در آن درمان دردهاست. (١١) از گفته پيامبر خدا ٦ پيروى كنيد كه گفت: «هر كه درى از دريوزگى بر خويش بگشايد خداوند درى از تنگدستى بر او گشايد.» (١٢) بسيار آمرزش خواهى كنيد، كه روزى مى‌آورد. (١٣) هر چه توانيد از كار نيك (خود) توشه فرستيد كه فردايش بازيابيد. (١٤) از ستيزه‌جويى بپرهيزيد كه مايه شك است. (١٥) هر كه به (درگاه) خدا نيازى دارد آن را در سه ساعت بخواهد: ساعتى از روز آدينه و ساعتى هنگام زوال آفتاب كه نسيم بوزد و درهاى آسمان را بگشايند و رحمت فرود آيد و پرندگان به نغمه درآيند و ساعتى در پايان شب بگاه سپيده‌دمان كه دو فرشته بانگ برآرند: آيا توبه كارى هست تا توبه‌اش را بپذيرم؟ آيا خواهنده‌اى هست تا به او بخشيده شود؟ آيا آمرزش خواهى هست تا او را بيامرزند؟ آيا نيازمندى هست؟ پس بانگ منادى خداى را پاسخ گوييد. (١٦) روزى را ميان سپيده دم تا دميدن آفتاب بجوييد كه از در هم نورديدن زمين (در جستجوى روزى) مؤثّرتر است و آن زمانى است كه خداى جليل و عزيز در آن ساعت روزيها را ميان بندگانش پخش كند. (١٧) چشم را به راه گشايش بداريد و از رحمت خداوند نوميد نشويد زيرا در انتظار گشايش بودن و آنچه مؤمن بر آن بپايد (دوام طاعت) خوشترين كارها در پيشگاه خداوند است. (١٨) پس از گزاردن دو ركعت صبح به خداوند توكّل كنيد كه خواسته‌ها را در آن زمان بخشند. (١٩) شمشيرها را به حرم (كعبه) نبريد و هيچ كس در برابر شمشير نماز نكند زيرا قبله امانگاه است. (٢٠) چون به حجّ رويد پيامبر خدا ٦ را زيارت كنيد كه بدان مأموريد و تركش جفا باشد. (٢١) بر آن قبرها كه حقگزارى ساكنانشان بر شما لازم است فرود آييد و آنها را زيارت كنيد و بر

[١] در خصال عبارت« و لا كابرة» نيامده است و اين كلمه در كتابهاى لغت هم ديده نشد.

[٢] مراد از چنگال انگشتان قوى خميده و ناخنهاى تيز محكم چون چنگال عقاب و كركس و غير آن است كه اطلاق آن بر آنچه در انتهاى پاى ماكيان و كبوتر و ديگر پرندگان اهلى و خانگى قرار دارد صحيح نيست و در اين مورد اصطلاحا كلمه« پنجه» به كار مى‌رود.- م.

[٣] آنجا كه شيطان به جاى سجده بر آدم به امر پروردگار، به آستان عظمت الهى عرضه داشت: مرا از آتش و او را از خاك آفريدى.- م.

[٤] در اصل« ملسّن» و به معنى« زبان گونه و زبانه‌دار» است و مراد كفشى نرم و نوك تيز است كه از نرمى و كشيدگى نوك چون زبان باشد.- م.