فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣١٨ - واژه هفتم «اختيار»

و نيز در جاى ديگر، خداوند پيام انبياء و جايگاه آنان را در ميان مردم به صراحت اعلام داشته است:

(وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ)[١].

ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر براى اينكه به فرمان خدا، از وى اطاعت شود.

و در جاى ديگر، به صراحت بيان فرموده كه انبياء را براى اقامه جامعه عدل و قسط فرستاديم:

(لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ)[٢].

ما پيامبران خود را با دلايل روشن فرستاديم، و با آنها كتاب آسمانى و ميزان (شناسايىِ حق از باطل و قوانين عادلانه) نازل كرديم تا مردم قيام به‌عدالت كنند.

و در جاى ديگر به زبان ديگر مى‌فرمايد:

(وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ)[٣].

ما در هر امّتى رسولى برانگيختيم كه: «خداى يكتا را بپرستيد و از فرمان او پيروى كنيد؛ و از طاغوت اجتناب كنيد».

[١] . سوره نساء: ٦٤.

[٢] . سوره حديد: ٢٥.

[٣] . سوره نحل: ٣٦.