فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٩١ - قسمت دوم

آيه دلالت بر اين دارد كه پشت‌كردن و اعراض‌كردن از اطاعت خدا و رسول كفر است و خداوند كافران را دوست ندارد. خداى متعال مى‌فرمايد:

(وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ)[١]

و از آتشى بپرهيزيد كه براى كافران آماده شده است!

سپس مى‌فرمايد: (أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ‌ ...) كه نشانه آن است كه تقوا و پرهيز از آتشى كه براى كافران آماده شده است، تنها با اطاعت خدا و رسول تحقق مى‌يابد.

و در آيه سوم مى‌فرمايد:

(أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْ‌ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ).

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اطاعت كنيد خدا را! و اطاعت كنيد پيامبر (خدا) و پيشوايان شناخته شده از ميان خود را. پس اگر درباره چيزى نزاع كرديد، آن را به خدا و رسول بازگردانيد اگر به خدا و روز جزاء ايمان داريد.

ظاهر آيه اين است كه‌ (أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ ...) تا (فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ) همگى جزاى شرط متأخرند؛ يعنى اگر ايمان به خدا و روز جزا داريد، از خدا و رسول و اولى‌الامر اطاعت كنيد و در هر اختلاف و نزاعى به آنان رجوع كنيد. جمله شرطيه دلالت بر تلازم بين شرط و جزاء و انتفاء شرط به انتفاء جزاء دارد كه نتيجه آن عدم ايمان كسانى است كه از اطاعت خدا و رسول و اولى‌الامر سرپيچى كنند. اين مطلب در آيات پس از اين آيه شديداً مورد تأكيد قرار گرفته است.

[١] . سوره آل‌عمران: ١٣١.