فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٤١ - واژه نهم «عبادت»
مختلف در برابر دعوت انبياء با همين اتهام سعى داشتند مردم را از اجابت دعوت انبياء باز دارند؛ در سوره اسراء خداوند ميفرمايد:
(وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى إِلَّا أَنْ قالُوا أَ بَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولًا\* قُلْ لَوْ كانَ فِي الْأَرْضِ مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولًا)[١].
چيزى مانع ايمان مردم نشد آنگاه كه هدايت به سوى آنان آمد جز اينكه گفتند: آيا خداوند بشرى را به عنوان فرستاده خويش برانگيخته است؟! بگو: چنانچه در زمين فرشتگانى وجود داشت كه با آرامش بتوانند روى زمين راه بروند هر آينه از آسمان فرشتگانى به سوى آنها به عنوان فرستاده فرود مىآورديم.
سران شرك و كفر براى دوركردن مردم از انبياء اين توهّم را اشاعه ميدادند كه اين پيامبران خواستار حكومتكردن و برترىجستناند؛ در حالى كه آنان بشرى همانند ما هستند و اگر خداوند مىخواست فرمانروايانى براى ما بفرستد كه بر ما حكومت كنند، بايد از جنس فرشتگان ميبودند تا بتوان برترى آنان را بر خود پذيرفت.
انبياء در برابر اين اتهام خود را فرستاده خدا معرفى ميكردند و به مردم ميگفتند ما فرستادگانى از سوى خداييم و اينكه حكومتى كه ما شما را بدان فرا ميخوانيم حكومت خداست و ما از سوى خدا به فرمانروايى شما برگزيده شدهايم و اطاعت از ما، اطاعت از خداى واحد و پرستش خداوند يكتاست.
خداى متعال در آيات متعدّدى از قرآن كريم به اين مطلب اشاره و بر آن تأكيد ميكند كه برگزيدن انبياء براى حكومت و رهبرى، برترىجويى آنها نيست، بلكه مقام
[١] . سوره اسراء: ٩٤ و ٩٥.