فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٠٣ - قسمت دوم

(قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ)[١].

بگو: «از خدا و پيامبر، اطاعت كنيد؛ و اگر سرپيچى كنيد، خداوند كافران را دوست نمى‌دارد».

در اين آيه، اعراض از اطاعت خدا و رسول، كفر به‌شمار آمده و اعراض‌كنندگان از اطاعت خدا و رسول «كافر» ناميده شده‌اند:

(فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ)

و اگر سرپيچى كنيد، خداوند كافران را دوست نمى‌دارد.

و با توجه به تلازم بين اطاعت خدا و اطاعت رسول و امر صريح و مؤكد خداوند به اطاعت مطلق رسول، هرگونه معصيت امر رسول، معصيت امر خدا است و از نظر قرآن مصداق روشن كفر است.

دسته چهارم: آياتى است كه متضمن نهى از اطاعت غير خدا و رسول و شرك شمردن آن است؛ نظير آيات ذيل:

(وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى‌ أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ)[٢].

و از آنچه نام خدا بر آن برده نشده، نخوريد كه اين كار گناه است؛ و شياطين به دوستان خود مطالبى مخفيانه القا مى‌كنند، تا با شما به مجادله برخيزند؛ اگر از آنها اطاعت كنيد، شما هم مشرك خواهيد بود.

[١] . سوره آل عمران: ٣٢.

[٢] . سوره انعام: ١٢١.