فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٠٧ - قسمت دوم

و اطاعت از فرمانروايان گمراه و مستكبرى است كه به ناحق بر جايگاه فرمانروايى تكيه زده و مردم را به اطاعت و فرمانبرى از خويش وادار كرده‌اند:

(رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا).

پروردگارا! ما از سران و بزرگان خود اطاعت كرديم و ما را گمراه ساختند.

همين مطلب در آيات سوره فرقان نيز مورد تأكيد و تبيين قرار گرفته است. آنجا كه خداوند مى‌فرمايد:

(وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‌ يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا\* يا وَيْلَتى‌ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا\* لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي وَ كانَ الشَّيْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولًا\* وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً\* وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ وَ كَفى‌ بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصِيراً)[١].

و همان روزى كه ستمكار دستان خود را (از شدّت حسرت) به دندان مى‌گزد و مى‌گويد: «اى كاش‌با رسول (خدا) راهى برگزيده بودم!\* اى واى بر من، كاش فلان (شخص گمراه) را به دوستى انتخاب نكرده بودم!\* او مرا از يادآورى (حق) گمراه ساخت بعد از آنكه (ياد حق) به سراغ من آمده بود.» و شيطان هميشه انسان را تنها و بى‌ياور مى‌گذارد.\* و پيامبر عرضه داشت: «پروردگارا! قوم من قرآن را متروك ساختند».\* (آرى،) اين‌گونه براى هر پيامبرى دشمنى از مجرمان قرار داديم؛ امّا همين بس كه پروردگارت هادى و ياور (تو) باشد.

[١] . سوره فرقان: ٢٧- ٣١.