فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٩٩ - قسمت دوم

عصمت رسول خدا دلالت دارد، بر عصمت اولى‌الامر نيز دلالت دارد. در اينجا مقصود، بحث درباره عصمت رسول خدا يا اولى‌الامر نيست بلكه مقصود تنها اشاره به تلازمى است كه در آيات آمره به اطاعت خدا بين اطاعت خدا از يك‌سو و اطاعت رسول و اولى‌الامر از سوى ديگر به آن اشاره شده است.

در آيه پنجاه و نهم از سوره نساء كه به اطاعت رسول و اولى‌الامر با صيغه امر واحد دستور داده شده است:

(أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ).

اطاعت كنيد خدا را! و اطاعت كنيد پيامبر (خدا) و پيشوايان (معصوم) خود را.

بر اين معنا دلالت شده كه اطاعت اولى‌الامر، عين اطاعت رسول است كه نتيجه آن تلازم بين اطاعت اولى‌الامر و اطاعت رسول خدا است و با توجه به آياتى كه دال بر تلازم بين اطاعت رسول خدا و اطاعت خدا است، تلازم بين اطاعت اولى‌الامر و اطاعت از خدا ثابت مى‌شود كه نتيجه آن عصمت اولى‌الامر است.

آيات ديگرى نيز بر تلازم بين اطاعت اولى‌الامر و اطاعت از خدا و رسول دلالت دارند؛ نظير:

(إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ)[١]

سرپرست و ولى شما، تنها خداست و پيامبر او و كسانى كه ايمان آورده‌اند؛ آنها كه نماز را بر پا مى‌دارند، و در حال ركوع، زكات مى‌دهند.

[١] . سوره مائده: ٥٥.