فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٤٠١ - دسته دوم روايات واژه «اطاعت» و مشتقات آن

هر آن كس جز او كه قدرت‌نمايى كند ذليل است، و هرآنكس جز او كه بزرگى فروشد حقير و ناچيز است، همه اشياء در برابر عظمتش سرافكنده‌اند و در برابر سلطنت و عزتش سرسپرده‌اند- تا آنجا كه فرمود:-

ابْتَدَأَ مَا أَرَادَ ابْتِدَاءَهُ وَ أَنْشَأَ مَا أَرَادَ إِنْشَاءَهُ عَلَى مَا أَرَادَ مِنَ الثَّقَلَيْنِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لِيَعْرِفُوا بِذَلِكَ رُبُوبِيَّتَهُ وَ تَمَكَّنَ فِيهِمْ طَاعَتُهُ ...

آنچه را كه خواست از نيستى آفريد و آنچه را خواست پديد آورد به همان نحو كه اراده فرمود از ثقلين جن و انس، تا بدينوسيله با ربوبيت او آشنا گردند، و فرمانبرى او در ميان آن ريشه دواند- تا آنجا كه فرمود:-

مَنْ يُطِعِ الله وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً وَ نَالَ ثَوَاباً جَزِيلًا وَ مَنْ يَعْصِ الله وَ رَسُولَهُ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً وَ اسْتَحَقَّ عَذَاباً أَلِيماً فَأَنْجِعُوا بِمَا يَحِقُّ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّمْعِ وَ الطَّاعَةِ وَ إِخْلَاصِ النَّصِيحَةِ وَ حُسْنِ الْمُؤَازَرَةِ ...»[١].

آنكس كه از خدا و رسولش فرمانبرى كند به پيروزى بزرگى دست مى‌يابد و پاداش فراوانى دريافت خواهد كرد و آنكس كه خدا و رسولش را نافرمانى كند زيان آشكارى خواهد ديد، و شايسته كيفر سختى خواهد شد پس بهره بريد از آنچه برشماست از شنيدن و فرمان بردن و نصيحت خالصانه، و ياورى خوب و شايسته.

دلالت روايت بر وجوب طاعت خداوند و حرمت معصيت او روشن است؛ به‌ويژه آنجا كه اطاعت فرمان خدا را به عنوان غايت و هدف جهان آفرينش معرفى كرده است:

«لِيَعْرِفُوا بِذَلِكَ رُبُوبِيَّتَهُ وَ تَمَكَّنَ فِيهِمْ طَاعَتُهُ».

[١] . اصول كافى، ج ١، ص ١٤١ و ١٤٢.