فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٣٠ - واژه نهم «عبادت»

«والعبادة: الطّاعة»[١].

عبادت يعنى: طاعت.

از آنچه اهل لغت درباره معناى «عبادت» گفتهاند، استفاده ميشود كه معناى عبادت به اتفاق كلمات اهل لغت اطاعت خاضعانه است و از اينكه برخى لغويين انقياد به امر را نيز در معناى عبادت آوردهاند، به نظر مى‌رسد معناى عبادت در زبان عرب اطاعت خاضعانه بيچون و چرا است كه نتيجه اعتقاد به استحقاق اطاعت مطلق است.

بنابراين، عبادت به معناى اطاعت بيچون و چراى ناشى از اعتقاد به استحقاق اطاعت است كه موجب خضوع و انقياد ميشود.

١. مطلب دوم: معناى واژه «عبادت» در كاربرى قرآن كريم:

از مجموع كاربرى‌هاى واژه عبادت و مشتقات آن در قرآن كريم نيز همان معنا استفاده ميشود كه در كلام اهل لغت آمده بود، يعنى اطاعت خاضعانه بدون چون و چرا. براى نمونه به آيات ذيل اشاره ميكنيم:

١. (أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ\* وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ)[٢]؛

آيا با شما عهد نكردم اى فرزندان آدم كه فرمانبرى شيطان نكنيد كه دشمن آشكارى براى شماست\* و اينكه فرمانبر من باشيد كه راه راست همين است؟

٢. (إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ\* لَوْ كانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها وَ كُلٌّ فِيها خالِدُونَ)[٣]؛

[١] . اسماعيل بن حماد الجوهرى، صحاح اللغة، ماده« عبد».

[٢] . سوره يس: ٦٠ و ٦١.

[٣] . سوره انبياء: ٩٨ و ٩٩.