فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٧٠ - ٧ فقه حكومتى

٧. فقه حكومتى‌

در گذشته واژه «حكومت» به معناى بازوى دولت يا قدرت حاكم تفسير شد كه اجراى قوانين و مقررات دولت را برعهده دارد. در همين راستا، مقصود از فقه حكومتى در اينجا، فقهى است كه مبناى شكل‌گيرى دولت و نهادهاى دولتى و نيز مبناى تصميمات دولت و تعيين‌كننده شكل، محتوا و جهت‌گيرى مقررات و قوانين دولت است.

دولت اسلامى كه مسئوليت ايجاد نظام عادلانه اسلامى را در سراسر جامعه و در بخش‌هاى گوناگون آن برعهده دارد، لازم است بر مبناى دستور خدا بر پا شود و احكام خدا را در همه زمينه‌ها اجرا كند و براساس حكم عقل، آيات كريمه قرآن و رواياتى كه از معصومين (عليهم السلام) رسيده، حق ندارد يك سر سوزن از آنچه خداوند مقرر فرموده پا فراتر نهد و به مقتضاى آيات كريمه:

- وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ‌[١]؛

آنان كه به آنچه خدا فروفرستاده است حكم نكنند آنانند كافران.

- وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ‌[٢]؛

آنان كه به آنچه خدا فروفرستاده حكم نكنند آنانند ستمگران.

- وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ‌[٣]؛

آنان كه به آنچه خدا فروفرستاده حكم نكنند آنانند فاسقان.

[١] . سوره مائده: ٤٤.

[٢] . همان: ٤٥.

[٣] . همان: ٤٧.