فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٣٣ - واژه چهارم «ولايت»

آيا گمان برده‌ايد به حال خود رها مى‌شويد پيش از آنكه خداوند معلوم كند مجاهدان حقيقى از ميان شما كه به جز خدا و رسول و مؤمنان مرجع و تكيه‌گاهى نپذيرفته‌اند كيانند؟

روشن است كه- به قرينه مقابله با خدا و رسول و مؤمنين- اين وليجه، همان ولى نامشروع است در مقابل ولايت خدا و رسول و مؤمنانى كه در آيه كريمه سوره مائده به ولايت آنان اشاره شده است:

(إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ)[١].

تنها ولى شما خدا و رسول او و آنانند كه ايمان آورده و نماز بپا داشته و در حال ركوع زكات مى‌دهند.

و نيز اين اتخاذ وليجه‌ (مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لا رَسُولِهِ وَ لَا الْمُؤْمِنِينَ) همان اتباع غير سبيل المؤمنين است كه در آيه ديگر سوره نساء به آن اشاره شده است:

(وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى‌ وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً)[٢].

هرآنكس كه از رسول نافرمانى كند پس از آنكه حق براى او روشن شد و راهى جز راه مؤمنين در پيش گيرد او را به همان كه از او پيروى كرده مى‌سپريم و در دوزخ مى‌سوزانيم كه بد عاقبت و سرانجامى است.

[١] . سوره مائده: ٥٥.

[٢] . سوره نساء: ١١٥.