فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٩٥ - قسمت دوم

قال مسعر: فحدثني معن عن جعفر بن عمرو بن حريث عن ابيه عن ابن مسعود قال: قال النبي (ص) شهيداً عليهم ما دمت فيهم او ماكنت فيهم»[١].

گفت: پيامبر به عبدالله بن مسعود فرمود: بخوان بر من، گفت: بر تو بخوانم حال آنكه بر تو نازل شده است؟! فرمود: دوست دارم از ديگرى بشنوم، گفت: پس سوره نساء را خواند از آغاز آن تا آيه‌ (فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى‌ هؤُلاءِ شَهِيداً)، پس گريست، مسعر گفت: روايت كرد براى من، معن از جعفر بن عمرو بن حريث از پدرش از ابن مسعود، گفت: پيامبر فرمود: «شهيد بر آنها بودم مادام در ميان آنها بودم».

از اين روايات استفاده مى‌شود كه مراد از (الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ) كسانى است كه به رغم اقرار به توحيد و نبوّت رسول خدا (ص) معصيت آن حضرت را پيشه خود ساختند و از اطاعت آن بزرگوار سرپيچى كردند كه در اين آيه از آنان به‌ (الَّذِينَ كَفَرُوا) ياد شده است.

عدم ايمان و كفردانستن معصيت خدا و رسول در قرآن كريم، افزون بر آيات فوق، در آيات ديگرى نيز آمده است؛ نظير آيات سوره محمد (ص) كه با اين آيات آغاز مى‌شود:

(الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ\* ...

كسانى كه كافر شدند و (مردم را) از راه خدا باز داشتند، (خداوند) اعمالشان را نابود مى‌كند.\*- تا آنجا كه مى‌فرمايد:-

[١] . مسلم بن حجاج نيشابورى، الجامع الصحيح، ج ٢، ص ١٩٦.