فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٨ - ١ سياست

اين مفهوم از سياست، ضمن آنكه با تعاريفى كه اهل زبان و نيز سياست شناسان از سياست ارائه كرده‌اند، سازگار است، با كاربرى واژه سياست در متون اسلامى نيز همخوانى دارد. در گذشته به نمونه‌اى از كاربرى واژه سياست در روايات در ضمن نقل كلام مجمع البحرين در تفسير معناى سياست اشاره كرديم. در اينجا به نمونه‌هايى ديگر از كاربرى واژه سياست در متون اسلامى اشاره مى‌كنيم:

١. كلينى به سند صحيح از فضيل بن يسار نقل مى‌كند:

قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله (ع) يَقُولُ لِبَعْضِ أَصْحَابِ قَيْسٍ الْمَاصِرِ: «إِنَّ الله عَزَّوَجَلَّ أَدَّبَ نَبِيَّهُ فَأَحْسَنَ أَدَبَهُ فَلَمَّا أَكْمَلَ لَهُ الْأَدَبَ قَالَ:

(إِنَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظِيمٍ)

. ثُمَّ فَوَّضَ إِلَيْهِ أَمْرَ الدِّينِ وَ الْأُمَّةِ لِيَسُوسَ عِبَادَهُ، فَقَالَ عَزَّوَجَلَّ:

(ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا)

وَ إِنَّ رَسُولَ الله (ص) كَانَ مُسَدَّداً مُوَفَّقاً مُؤَيَّداً بِرُوحِ الْقُدُسِ لَا يَزِلُّ وَ لَا يُخْطِي‌ءُ فِي شَيْ‌ءٍ مِمَّا يَسُوسُ بِهِ الْخَلْقَ».

گفت: شنيدم امام صادق (ع) به بعضى از اصحاب قيس ماصر مى‌فرمايد: همانا خداى عزوجل پيامبر خود را تربيت كرد و خوب تربيت كرد پس آنگاه كه تربيتش را به كمال رسانيد بدو گفت: «همانا تو داراى خلق و خويى بس بلند و شايسته‌اى» سپس امر دين و امت را بدو واگذار كرد تا بندگانش را سياست كند، پس چنين فرمود: «آنچه رسول به شما دستور داد بپذيريد و از آنچه شما را از آن بازداشت بپرهيزيد». همانا رسول (ص) از سوى خداوند مورد حمايت و پشتيبانى و تأييد روح‌القدس بود در آنچه مردم را سياست و تدبير مى‌كرد لغزش و خطايى از او سر نمى‌زد.

سپس مجموعه‌اى از دستورات الزامى رسول خدا (ص) و نيز احكام ترخيصى آن حضرت را بيان مى‌فرمايد تا آنجا كه مى‌گويد: