فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٩٨ - پايه يكم جهانبينى عمومى مادّى (ماترياليسم)

گونهاى كه رفتار بد با طبيعت، پاسخ منفى طبيعت را در پى دارد. شاهد بر اين تجربه اجتماعى، ضربالمثلهايى است كه بدين مضمون «هر كه بد بكارد بد درو مى‌كند»، در همه فرهنگها و ادبيات جوامع بشرى شايع است.

قرآن‌كريم، با اشاره به همين قانون مكافات طبيعى ميفرمايد:

وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ‌[١].

اگر مردم آبادى‌ها ايمان و تقوا را پيشه مى‌ساختند درب‌هاى بركاتى از آسمان و زمين به سوى آنان مى‌گشوديم؛ لكن تكذيب كردند (پيامبران را) پس آنان را به سزاى كارشان گرفتار كرديم.

و نيز در جاى ديگر مى‌فرمايد:

ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ‌[٢].

فساد در خشكى و دريا پديدار و آشكار شد در نتيجه آنچه مردم با رفتار خويش به دست آوردند.

در هر صورت، وجود قانون مكافات عمل در جهان طبيعت و در رابطه انسان با محيط پيرامونى خويش، قابل انكار نيست. اين قانون طبيعى، گواهى ديگر بر بطلان نظريه ماترياليستى در تبيين جهان است.

[١] . سوره اعراف: ٩٦.

[٢] . سوره روم: ٤١.